-------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

جستجوی این وبلاگ

۱۳۹۶ آبان ۲۵, پنجشنبه

دکتر عبدالله با قطعه سوخته به کاخ سفید رفت

منافع امریکا جنگیدن با شورای نجات نیست، کنار آمدن با آن ها حافظ مصالح امریکا است. 



امریکا در موجودیت غنی- اتمر چطور به مایک پنس مشاور شورای امنیت ملی و جیمز ماتیس وزیردفاع امریکا ماموریت داده است که عاجل عبدالله را برای مذاکرات مهم و سری دعوت کنند؟ 
 تلاش لفظی عبدالله دربرابر استاد عطا به خاطر کنار کشیدن از امور شمال و شکستن پیمان سیاسی «شورای نجات» به جایی نرسید؛ پس کاربُرد بعدی موصوف برای ارگ و امریکا باید با گزینه های دیگری مرتبط باشد؛ ورنه غیر از یک رشته کرنش ها وکش وقوس های شخصی در غیاب مردم، کدام کارنامه ملی در حل وفصل معضل سیاسی یا امنیتی به نام دکترعبدالله ثبت نشده است. طلبیدن تنها شخص وی جای سوال دارد که چه چیزی درعقب صحنه درجریان است؟!

ویژه گی های دپلوماسی اخلال پذیر کنونی به مغز یک ناظر اوضاع انتباه می دهد که او را طلبیده اند که فاز نخست، بحث روی امکانات بدیل نه با عطا و جنرال دوستم که با عبدالله و شماری از بیروکرات های جنبش ملی به یک جور آمد منتهی شود. گزارش های مقرون به ثقه به گزارشنامه افغانستان واصل شده است که تهداب یک ائتلاف انتخاباتی بین وی وغنی پیشاپیش گذاشته شده و با شماری از فرماندهان تاریخ تیر شده که یک پای شان به شفاخانه های خارجی و پای دیگر شان در مهمان خوری های شبانه بند است؛ صحبت شده است.
اما تجربه بحران در افغانستان به ما می گوید که تصمیم های اصلی به رویداد ها درصحنه های واقعی شکل می گیرند یا تغییر شکل می دهند. عبدالله در نقش یک فرد برای فعلن مطرح است؛ اما منافع امریکا جنگیدن با شورای نجات نیست، کنار آمدن با آن ها حافظ مصالح امریکا است. قدرت مردمی ونظامی، تصامیم وطرح ها را تغییر می دهد؛ ابزارهایی که عبدالله از آن محروم است. پس باید منتظر یک تغییر دراماتیک باشیم.