-------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

جستجوی این وبلاگ

۱۳۹۶ دی ۵, سه‌شنبه

سقوط واقعی بلخ آینده دسته کوچک دکترعبدالله را تعیین می کند

عملیات نظامی بالای بلخ آماده ونهایی بود و می دانستند که والی بلخ یک قدم عقب نشینی نمی کند. پس اعلام رسمی آن عمداً از طریق اداره ارگان های محل صورت گرفت که به طور مستقیم از زبان غنی یا عبدالله نوعی صدور جنگ تلقی نشود. هنوز روشن نیست که کدام یک از واحد های امنیتی به این کار درنظر گرفته شده اند. قطعن روشن است که قطعات گزینه شده بخشی از نیروهای حشری قومی ( نظیرقطعه مسلح ارگ) اند. اگر عملیاتی انجام شود بی هیچ تردیدی، بعد از گرفتن مجوز از فرماندهی قوای خارجی به راه خواهد افتاد. دو طرف حساب وکتاب خود را کرده اند. موضوعی که درحساب وکتاب ارگ و قوای خارجی درنمی گنجد، مالکیت بر آینده است. این نخستین بار خواهد بود که قوای مسلح ( اردوی ملی، پلیس وامنیت ملی) علیه مردم یک ولایت وهمچنان برضد نیمه دوم «حکومت» استفاده می شود. آن که درقعر تنفر تاریخ برای همیشه فرو می رود، غنی وعطا نور نیست؛ دکترعبدالله و دسته کوچک طرفدار وی است. امرالله صالح در برنامه سیاه سفید صریح از گردن خود خلاص کرد و گفت که ما الزامی دربرابر تاریخ و مسایل «قدیمی» نداریم و افغانستان مدرن می خواهیم.
او فراموش می کند که هرعاملی از یک گذشته ای به حال آمده است. چشم بستن رضاکاران به درس های تجربی جامعه و تاریخ، اعلام بی نسبی کامل است. عوامل بی نسب در بهترین حالت، مفتخر به «بکس برداری» و «اریکین گیری» برای قلدرهای غالب می شود. بدون فهم آن چه درتاریخ اتفاق افتاده و جامعه از کدام مسیر به این جا رسیده، نه نظام عادلانه ساخته می شود نه مدرن می شود. عوام گرایی سیاسی عمرکوتاه دارد.