-------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

جستجوی این وبلاگ

۱۳۹۶ دی ۲۰, چهارشنبه

سرنگونی، سینه کش و بی خبر خواهد آمد

گل نبی احمدزی و داوود تره خیل را درمعیت داوود نام والی مفروض، به بلخ اعزام کنید. پیروزی شما آنگاه ثابت می شود که آنان دو باره خود را زنده به کابل برسانند. 




رادیو آزادی و برخی نشانی های هم راستا با پروژه مشکوک به نیابت از حکومت غنی- اتمر یک جنگ روانی را علیه استاد عطا راه انداخته اند تا تا اول بر ناتوانی خود پرده بیاندازند و درثانی میزان آماده گی و حساسیت وی را برآورد کنند.


مثلا رادیو آزادی به نقل از یک «مقام» (که بی تردید مقام امنیت ملی یا شورای امنیت ملی است) دولت هر سه روز بعد می گوید که والی پراشوتی برای بلخ « به زور نظامی» معرفی خواهد شد. با این کار برکویر نا امیدی غیرقابل ترمیم خود شان قطره آبی کاذب می پاشند تا مردم کاملن احساس نکنند که درخط آخر یخ شان زده است.


دولتی که اعتماد خود را به طور کلی از دست داده، ضعیف تر از آن است که اردو و نیروی امنیتی عمدتا ضد طالب وداعش را قانع به جنگ با جنبش ملی، جمیعت، شورای نظار و حزب وحدت کنند.  یعنی بازو را با بازوی دیگرش بجنگاند. دولت فقط چند مجرم جنگی از نوع داوود تره خیل، گل نبی احمدزی و محدود جنگ طلبان گذشته گرا را دراختیار دارد که در صورت وقوع جنگ، بعید است از شمال دو باره زنده به کابل برسند.


مداخله نیروهای بین المللی به نفع گذشته گرایان لجوج وضع را بدتر کرده و اسباب مداخله عملیاتی ونظامی قدرت های بزرگ ضد داعش در منطقه را فراهم می آورد. دولت ممکن است یک جنگ قومی کوچک و گذرا به همکاری حزب اسلامی و نفراتی مانند آصف مهمند و مفرزه های کاشته شده درشمال به وسیله شورای امنیت و معصوم استانکزی به راه بیاندازد؛ اما درعوض سرنگون خواهد شد و کنترول دامنه جنگ از دست خارجی و داخلی بیرون خواهد شد.

تنها پروان و کاپیسا اگر دست به تحریم دولت بزنند، حکومت کابل رو به سقوط می رود و آنگاه حامیان خارجی و داخلی شان مجبور می شوند که دست و دامن همه را بچسپند که بیایید مساله را با یک لویه جرگه حل کنید. شروع تحرکات از قندهار و مشرقی و هرات نتیجه این منازعۀ ساخت گذشته اندیشان را رقم می زند. بدترین خطر این است که ساخت وبافت نیروهای امنیتی بازهم مطابق دستورات پاکستان درهم بشکند. غنی و اتمر می توانند یکی به امریکا و دیگری دو باره به لندن بروند؛ اما جنگ افروزان قدمه های دوم و سوم کجا می روند؟