-------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

جستجوی این وبلاگ

۱۳۹۶ دی ۲۳, شنبه

تقدیر غنی- عبدالله این است که قمار دومی را این ها بزنند

تکه ای از خاطرۀ فرید احمد «مزدک»؛ تقدیم به تاریخ:

در اوج کشمکش ها میان شمال و مرکز داکتر نجیب الله دیداری داشت با فعالین حزبی شهر کابل . محل دیدار همان تالار زیر زمینی وزارت خارجه بود . او در این دیدار خشمگین بود و سخنان تند و تیزی به نشانی " شمالی ها " به زبان آورد . حال و هوای او در آن سخنرانی بیشتر احساسات بود تا تحمل و برده باریِ یک مدعیِ آشتی و مصالحۀ ملی . او به آشتی و مصالحه نه تنها با مخالفین در برون از حاکمیت بل با خودی ها نیز نیاز داشت . او به اولی نپرداخت و به دومی هم نرسید . در وسط آن دیدار او خودش همه شرکت کننده ها را به تنفس و تفریح فراخواند . از هییت اجراییه تنها من او را در آن دیدار همراهی میکردم . هنگام تفریح در اتاق کوچکی که پهلوی تالار بود باهم نشستیم . پس ازچند لحظه خاموشی ؛ آهسته و آرام برایش گفتم که درست نبود که خشم شما این جا نمایان شد . اینگونه نمی توانیم مشکل پیش آمده را حل کنیم و برایش پیشنهاد کردم بهتر می شود تا چند تن از رهبری حزب و دولت را با خود گرفته به مزار سفر کنید و با مسولین آن دیار آش آشتی بخورید ، یک بخشی از پیشنهاد های شان بپذیرید تا رفع کدورت شود و زمینه های کار مشترک با آنها دو باره آماده گردد . پس از سکوت کوتاه برایم گفت :
نه! تا جنرال اسَک را روی سینه های شان ننشانم نمی مانم!