-------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

جستجوی این وبلاگ

۱۳۹۶ دی ۲۱, پنجشنبه

حکومت قادر به فتح بلخ نیست؛ اما جنگ داخلی شعله ور می کند


آیا ارگ با جمع رعایای تحت فرمانش در کاخ سپیدار توان فتح بلخ را دارند؟

چه اتفاقی ممکن است پیش بیاید؟



غنی- عبدالله براساس برآورد مشاوران و دپلومات های سفارت انگلیس وامریکا فتح بلخ را سهل قیاس کرده اند. آن ها روی تمام سازوبرگ نظامی اردوی ملی، پلیس، واحد های ویژه امنیت ملی، دسته جات مسلح جمعه خان همدرد، گارد قومی ارگ و قوای هوایی ناتو،  شبکه های کشفی ماهواره ای امریکا وناتو و ظرفیت نیرومند دیسانت پیاده به وسیله آنان تکیه کرده اند.

حکومت وامریکایی ها تا هنوزثابت نکرده اند که توان تصفیه گروه های کوچک طالبان درچهار دروازه کابل را دارند. ضمانتی هم ندارد که در گستره دور دست شمال به جنگ پایدار و حفظ پایدار مناطق موفق شوند. ترکیب اردوی ملی و قوای هوایی به ترتیبی نیست که با اطاعت کورکورانه از فرمان غنی- عبدالله به جای مبارزه با داعش و طالب، درتخریب شهر مزارشریف و کشتار مردم خود شان دست به کار شوند. دسته جات محلی جمعه خان همدرد کاری از دست شان ساخته نیست و به شدت تارومار می شوند. قطعات ویژه امنیت ملی این شعور را دارند که جنگ علیه بلخ جنگ با داعش و تروریزم نیست. 

هرگاه این صنوف جنگی چنین فراستی از خود ظاهر نسازند بازهم دربرابر واحد های مردمی جنبش، حزب وحدت  و جمیعت که از خانه و هستی خویش دفاع می کنند، کار شان به جایی نمی کشد. درین میان تنها قطعات خاص دست چین شدۀ قومی ممکن است تا آخر از فرمان مرکز اطاعت کنند که نوش جان شان یا فتح ونصرت نصیب می شوند یا اگر بخت خوشی داشته باشند، تابوت های شان به کابل منتقل می شود. 

ظرفیت های بالقوه وحاضر میدان به دفاع ازحکومت بلخ ازین قرار است:

تمام قطعات رزم دیدۀ مردمی وفادار به جنرال دوستم، تمام قطعات مردمی وفادار به عطا محمد نور دربلخ، فاریاب، بغلان، کندز و سمنگان، قوای مسلح قندهار به رهبری جنرال رازق ( اگر به ماجرا وارد شوند)، قوای مسلح مشرقی به فرماندهی حضرت علی و ظاهر قدیر، تمام افراد مسلح قوماندانان شمالی به خصوص نفرات امان الله گذر و قوماندان جان احمد در حوزه پروان و کاپیسا و نامی ترین فرماندهان پنجشیر. مفرزه های واکنش سریع وابسته به روسیه و ایران نیز در حوزه شمال به شدت فعال اند که درصورت فراگیر شدن جنگ، کنترول جنگ نیز از دست می رود.

موضوع مهمی را که نه غنی متوجه است؛ نه عبدالله  ونه سفرامریکا این است که هرگاه دودمان احمد شاه مسعود درجبهه مقاومت برای دفاع از افغانستان وبلخ بالفعل به آوردگاه وارد شوند، مسیرمنازعه به طور کامل عوض خواهد شد.
 آیا قوای خارجی حاضر است با دخالت مستقیم یا غیر مستقیم در منازعۀ بحران توزیع قدرت سیاسی میان ارگ وبلخ ریسک کند؟ امریکایی ها خواستار انارشیزم جنگی به نفع ارگ نیستند و مجبور اند مداخله کنند؛ که همانا کشیدن طناب غنی- عبدالله و معطل ساختن آنان تا فرارسیدن انتخابات بعدی است.