-------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

جستجوی این وبلاگ

۱۳۹۶ دی ۲۷, چهارشنبه

چرا امریکا با مقاومت بلخ آتش بس کرد؟


«پایان تاریخ» گذشته گرایی سیاسی درافغانستان


به همان میزانی که اهداف امریکا وناتو درحوزه افغانستان حیاتی وگسترده است، به همان اندازه نقش غنی- عبدالله به عنوان کارگزاران شعبه برون مرزی وزارت خارجه امریکا، محدود، موقتی و هرلحظه قابل معامله و حذف و طرد است.

عقل و منظرۀ دید امریکا با  کوته نگری مامورین محلی شان- غنی- عبدالله- قابل مقایسه نیست. امریکا پوره مطلع است که بلخ درجنگ احتمالی تنها نبود و به اضافه نفوذ عملیاتی حاضر و آمادۀ روسیه و ایران، حوزه جنوب غرب شامل هرات، قندهار،حوزه مشرقی، بسترگاه بزرگ «شمالی» و هشتاد درصد اردو و نیروی پلیس به عنوان بخشی از «مقاومت» دربرابر محفل ارگ تفنگ در دست منتظر شروع کارزار بودند.

امریکایی ها با باخت دوسره مواجه اند و تمامی متحدین «خط اول» به شمول طالب و «مجاهدین» را فی نفسه از دست داده اند. تکیه آن ها صرفاً برسفربری هوایی نیروهای ته مانده از جنگ سوریه دربرخی نقاط افغانستان است که آن مناطق نیز درشعاع آتش قرار دارد.

اما این حادثه برای جنبش مقاومت (افغانستان شمول) بلخ یک دست آورد تاریخی بود که افتخار آن اول تر از همه به نام سرقافله عدالت- استاد عطا محمد نور- ثبت تاریخ مقاومت ملی و سیاسی می شود. ما اکنون تنها با «پایان تاریخ» گذشته گرایی سنتی رو به رو نیستیم؛ دوره معامله گری های شخصی از نوع مارشال فهیم، قانونی، عبدالله و دیگر زیرمجموعه های آنان نیز به سوی بستر فراموشی و زوال درحرکت است.

 این آزمون اثبات کرد که هیچ مجری سفارشی- قومی قادر نیست هموندی مردم ما را به نفع چند روزه کرسی نشینی خویش دستکاری کند. این مقاومت اثبات کرد که مردم دیگر حاضر نیستند طبق اصول «شاهی»، «خاندانی» و «قومی» برای کرسی نشینی چند فرد منزوی به روی همدیگر چنگ و دندان نشان دهند.

جنبه دیگر تجربه مقاومت آن است که شکستاندن اراده مردم در توان هیچ قدرتی نیست. این به نوبه خود یک آزمونی به درد بخور به اقشار محافظه کار «گذشته گرا» است که دماغ شان هنوز از مواد ومصالح حکمرانی سنتی غیرقابل متنازع تصفیه نشده و نیاموخته اند که با شگرد ها و تحکم هایی که مانع پیشرفت و همزیستی سراسری در افغانستان می شود خدا حافظی کنند.

درهمین حال نیوریورک تایمز به حواله چندین مقام رسمی افغانستان، گزارش کرد که عطا نور ماه گذشته با اریک پرنس تاجر جنگ و تهداب گذار کمپنی امنیتی خصوصی بلک واتر در شهر دوبی ملاقات کرد. اریک پرنس اخیراً به دولت امریکا خصوصی سازی جنگ افغانستان را مطرح کرده است. وی به مایک پنس، جیمزماتیس وخانواده ترمپ نزدیک است و طرح وی برای خصوصی سازی جنگ افغانستان فوق العاده خطرناک است. تردیدی نیست که ابتکار این دیدار اول تر از سوی منابع امریکایی صورت گرفته بود تا به شکل دیگری حوزه شمال را به صحنه جنگ نیابتی مستقل و فارغ از اختیار کابل و بلخ مبدل کند.