-------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

جستجوی این وبلاگ

۱۳۹۶ بهمن ۸, یکشنبه

وزیردفاع! مشکل تو نداشتن «دشمن» است

شما به اردوی صد ساله افغانستان نوحه می سرائید اما بودجه یک ساله شما برابر با نیم قرن بودجه اردوی دوره شاهی وجمهوری است.



وزیردفاع در توجیه ضعف و از هم گسیخته گی ها در سرکوب تروریزم، می گوید اردوی صد ساله افغانستان از دست رفت و اینک ما با اردویی شانزده ساله، با بیست گروپ تروریستی می جنگیم. درین رابطه باید گفت مردم شک دارند که اردو، پلیس و امنیت ملی شما سه نفر ( بهرامی، برمک واستانکزی) واقعاً با همه دسته جات تروریستی در نبرد است و وواقعاً از بالا قوماندۀ قلع وقمع تروریست ها را صادر می کنند.

 همین اردوی شانزده ساله، در قیاس با دوره ظاهر خان و داوود خان، در یک سال بودجه پنجاه ساله را دریافت می کند. همین اردوی شانزده ساله، دریک سال ده برابر مخارج اردوی نیرومند دولت کارمل و نجیب الله را مصرف می کند. افزون برین، شمار نفرات اردو، پلیس و امنیت ملی از تشکیلات نیروهای دوره کارمل و نجیب کمتر هم نیست.

 اردوی دورۀ نجیب الله در ده ها جبهه سیار و ثابت می جنگید و دشمنش هم پوره شناخته شده و معلوم بود. وزیر دفاع کنونی از ذکر این حقیقت حاشیه رفت که دشمن اردوی شانزده ساله افغانستان معلوم نیست و قرار نیست «معلوم» و مشخص باشد.

 آب از بالا، بالاتر از ارگ، آلوده است. یک روز به تروریست نام «برادر» می دهند؛ روز دیگر «ناراضی» و فی المجموع طناب به حدی شُل می شود که دستار «فرزند افغان» بر سرشان می گذارند و سفره سخاوت شورای ضد ملی صلح نیز همیشه پهن است. مگر این اردو قادر نبود هسته خرابکاران در دندغوری بغلان را از صفحه هستی محو کند؟ مگر شاهد نبودی که چه گونه شبکه ضد افغانستان آن دوزخ را تقویت و حفظ کرد؟

 می گویی شایسته تر از تو کسی در رهبری اردو نیست. غلط می گویی. به شرط، یک فرمانده «مقاومت» ضد طالب وداعش را در رأس بیاورید، نسل طالب وداعش را به باد می دهد. بنده خدا تو در کدام نا کجا آباد جنگیده ای؟

وقتی فاجعه و خون پیش می آید، فوری یک آدرس همیشه رسوا و سهل الوصول به نام پاکستان را نشانه می گیرند و روی خود را سیاه می کنند. همین برمک که پهلوی طارق شاه خان بهرامی نشسته بود، هیچ معلوم نیست چه می گوید. از چهار دقیقه صحبت هایش همین قدر فهمیده شد که وی صلاحیت ندارد خارج از «چهارچوب» هایی که برایش معین شده، کاری انجام دهد. او چون آدمی انجویی است و از فساد و ترفند های فوق عملیاتی و اطلاعاتی سر رشته ندارد، نادانسته ایزاربند خود را رها کرد. 
وزیر دفاع!
تو مرد شو، چهره وجغرافیای دشمن را به دور از مصلحت های سیاست خارجی ( که سیاست حفظ یک گروه و حذف گروه دیگر را دنبال می کند) و به نام دفاع از افغانستان مشخص و تعریف کن، همین اردوی شانزده ساله قادر است ریشه همان بیست گروه تروریستی ( ادعا شده) را از زمین برکند.