-------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

جستجوی این وبلاگ

۱۳۹۶ اسفند ۹, چهارشنبه

حنیف اتمر آخرین بشکه خون را هنوز نه کفانده است

 
 دکترغنی، معصوم استانکزی و حنیف اتمر این کاروان به هم ریخته را یک بار دیگر به یک حرکت غریونده تاریخی و سیاسی تبدیل کردند.
 

 
جمیعت اسلامی، رستاخیز سیاسی خود را مدیون حکومت دکترغنی است. جمیعت بعد از احمد شاه مسعود و استاد ربانی، به یک کشتی درهم شکسته شباهت داشت که سرنشینانش، از آن بیرون پریده و هریک برای خود شان قایق های سبک رفتار درست کرده و نام های مد روز بر قایق های شان گذاشته بودند. حتا جمیعت، پیش چشم جماعت خود از نظر افتاد؛ تا آن جا که استاد ربانی خود به یک جزیره سیار تبدیل شده و از سر اجبار، به ریاست شورای صلح قناعت کرد تا از مواد و مصالح کاریزمای سیاسی خویش، کشتی سیاسی جدیدی بسازد.

گورکنان اصلی جمیعت در سطح داخلی سه نفر ونیم بودند که ذکرنام شان لطفی ندارد. اما خدا برکت بدهد دکترغنی، معصوم استانکزی و حنیف اتمر را که این کاروان به هم ریخته را یک بار دیگر به یک حرکت غریونده تاریخی و سیاسی تبدیل کردند. بر هرکدام از سرنشینان خمیازه کش کشتی  جمیعت از عقب، از جلو و دربی خبری شلاق کوبیدند و به آن ها درس دادند که در امواج پر پهنای جدال کنونی دیگر ممکن نیست که با قایق های کوچک شان زنده بمانند.
 
اما حنیف اتمر که در برابرسخنرانی های سریالی استاد عطا محمد نور، یک گوش را در وگوش دیگرش را دیوار کرده بود، چرا حوصله اش درمقابل اقامه های موج مخالف یک باره تاق شد؟ عطا از سرنگونی، فلج سازی و پوز شکنی معاندان سیاسی اش درسریر کابل پیوسته حدیث تازه می گفت اما همه به ویژه حنیف اتمر، خود را به کری می زدند. چه شد که حالا به خودش تکانی داد؟ سفیرامریکا نخستین عامل این تکانه است. بخشی ازین واکنش به دست آورد سفر مشارالیه به عربستان رابطه دارد. مضاف برین، او مطلع است که حوزه بلخ برای آن که نابود نشود فقط یک انتخاب دارد که جلو برود.
 
اما موضوع اساسی این است که عطا نور روی زخم اصلی اتمر انگشت گذاشت: افشای بودجه مصرفی دوایر ارگ به شمول مشاوریت امنیت ملی ارگ!
عطا به سیم آخر زد. زیرا حنیف اتمر بدون همان بودجه سرسام آور اصلن وجود خارجی ندارد. از همان هزینه بود که معصوم و حنیف توانستند تن و اندام جمیعت را چند زخم بزنند. بدچانسی شان این بود که زخم های کاری زدند اما از محل ضربه فقط خون جاری شد و تنه اصلی به زمین نیفتاد. از همان بودجه برای بلخ والی تراشیدند. از همان بودجه ملی انتحاری ها خریداری شد و مهمانسراها به کرایه گرفته شد. از همان بودجه می خواستند با راه اندازی تجمعات مردمی در بغلان، به روی نفوذ حکومت بلخ سد بندی کنند که شکست خورد. از همان بودجه چند تخته پاره کهنه را جمع کرده و برای جمیعت «شورای انسجام» اختراع کردند. حالا عطا نور فقط یک ضربه زده و آن این که به مردم اطلاع داد که مخارج یک منظومه کوچک دوایر مشکوک درارگ ۲۰۰ میلیون دالر است اما سرجمع هزینه امور بهداشت و خدمات صحی برای سی میلیون نفوس کشور ۶۶ میلیون دالر است. این یک ضربه ای کاری بود. حنیف اتمر برای پرده پوشی این مساله، تلاش دارد ضرورت پاسخدهی به این سوال کلیدی را از ذهن مردم براند. واکنش او درواقع کفیدن بغض مالی بود که همانا بغض سیاسی است. اما زمان کفیدن خریطه کلان خون که او نزد خود دارد هنوز فرا نرسیده است.