-------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

جستجوی این وبلاگ

۱۳۹۶ اسفند ۱, سه‌شنبه

امرالله صالح چطور شناسنامه نگاری نمی کند؟

جنبش تاریخی برای عدالت وحق دفاع از هویت برای نخستین بار درافغانستان به فاز تعیین کننده ای گذار کرده است.
 
 این رویارویی برای هیچ یک از رگه های قومی ساکن درکشور زیانبار نیست بخشی از فطرت تکامل است.
من هیچ موجبی عقلانی ( به استثنای اعتیاد سیاسی به درد نخور) برای به هم ریزی هم زیستی بین پشتون و غیر پشتون نمی بینم. اگر ساکنان یک سرزمین تاریخی به این اندازه بی ریشه و لرزان باشند که کم کردن یک واژه از لوحه شناسنامه هست وبود شان را به خطر بیاندزد، بهتر است هرچه زود تر این اتفاق بیفتد.
لایه های بسته مانده قبلی روز تا روز به طور طبیعی باز می شوند تا هر کسی حق آن را داشته باشد که از بهشت هویت خودش به بهشت هویت دیگران خیره شود، به آن لبخند بزند و احترام بگذارد.
این یک جریانی است که تاجران سیاسیی و مذهبی را در آسیاب خود آرد کرده و به حاشیه می راند. بیداری وبه روزی دیدگاه ها و مطالبات امری طبیعی است و هیچ ترافیک سیاسی وکسانی که برای خواسته های قابل مذاکره و مشروع قفس سازی می کنند، توان پرده پوشی ارزش های اجتماعی و هویتی را ندارند.به طور مثال، امرالله صالح که هر دوازده ساعت با همرسانی نظریه هایی چند منظوره از حقایق تاریخی و هویتی گریز می زد، حالا ظاهرا در صحنه نا پدیدار است. اما درواقع چنین نیست. گیرافتاده گی دریک مخمصه ناشی از انتخاب برای گریز از خویشتن خویش، حل دایمی مساله نیست، مخمصه را دو دیواره می سازد. بودن و یا حذف همین یک کلمه «افغان» حیات سیاسی بسیاری از از آدم ها را درخطر قرار داده است.