-------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

جستجوی این وبلاگ

۱۳۹۶ اسفند ۲۵, جمعه

نشریه پنتاگون: سفیرافغانستان مزخرف می گوید!

دولت افغانستان هنوز مثل یک علامت کج سوالیه است.
 

 
حمدالله محب سفیر افغانستان در ایالات متحده به Task & Purpose گفته است جنگ افغانستان «ابدی» نیست. اما هرگاه شما به این باور باشید که  جنگ در نتیجه انفجار آفتاب پس از پنج میلیارد سال به سرعت ختم خواهد شد، حرف تان کاملا درست است!
 
اما پاول زولدرا یکی دیگر از نویسنده گان این روزنامه با حمایت از خبرنویسی که سخنان حمدالله محب را با امانت داری  نقل قول کرده، بر گفتار پوچ سفیر افغانستان ایراد گرفته است.
 
پاول نوشته است که من از شنیدن دروغ ها از زبان کسانی مانند حمدالله محب یا جنرال های نظامی امریکا در مورد اوضاع افغانستان خسته شده ام. هفده سال تمام ازین جنگ گذشته و هنوز قرار است تا سال ۲۰۲۰ از سوی ناتو تامین مالی شود.
 
حمدالله محب به تاریخ سیزده مارچ به یک گروه از نظامیان امریکایی که در افغانستان جنگیده اند گفته است که آن ها باید درک کنند که نیروهای امنیتی افغان که از سوی آن ها آموزش دیده اند، اکنون افتخار کشور ما اند. سه سال پیش مردم در مناطق هلمند و ننگرهار نیروهای امنیتی ما را به چشم مزدوران اجنبی می دیدند، اما اکنون آنان را گرامی می دارند.
 
پاول در پاسخ به حمدالله محب به نقل از گزارش سربازرس ارشد امریکا در افغانستان نوشته است که این نیروهای «برجسته» افغان که ده سال تمام از ناتو وامریکا کمک دریافت کرده اند، اکثرا بی سواد اند واغلب گفته می شود که تاب مقاومت ندارند و به طور کامل به پوشش نیروهای هوایی وابسته اند... بلی همه چیز پیوسته درحال صعود است.
 
نویسنده با اشاره به اظهارات حمدالله محب به طعنه گفته است که حکومت افغانستان که بهتر است حکومت در سطح کابل توصیف شود ( منظورش این است که حکومت کنترول لازم بر کشور ندارد) به این گمان است که پس از سالیان دراز قادر است تا کنترول هشتاد درصد قلمرو افغانستان را در دست گیرد، هرچند نفوذش در دو سال اخیر به حداقل رسیده باشد.
پاول می افزاید: من واقعا می خواهم دولت افغانستان درکارهایش موفق شده، طالبان را درهم بکوبد و به پیروزی های مستقل دست یابد. اما دولت افغانستان هنوز مثل یک علامت کج سوالیه است که به طور کامل وابسته به کمک های مالی عمو سام ( امریکا) است.
من درگذشته برین باور بودم که ترمپ ما را ازین سردرگمی نجات خواهد داد اما او نیز به تبعیت از ذهن بیگانه اش با اوضاع، علی رغم انتقاد های گذشته اش از جنگ مثل اوباما به گسترش دو باره عملیات و گسیل نیروهای بیشتر امریکایی و کمک به یک کشوری روی آورده است که هیچ گاه روی پای خود ایستاده شده نخواهد توانست، حداقل، احتمالا تا چند میلیارد سال!