-------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

جستجوی این وبلاگ

۱۳۹۷ اردیبهشت ۱۰, دوشنبه

خبرنگاران/ ضرورت اتحاد علیه مالکان رسانه ها

مالکان رسانه ها از خبرنگاران بی دفاع به طور غیر‌ مسوولانه به عنوان دسته پیشمرگ اطلاع رسانی استفاده می کنند.



فاجعه شهادت خبرنگاران، زخم دیگری بر پیکر رنجور اردوگاه اطلاع رسانی در کشور ماست.

سایه های خطر  زنده، همیشه به دنبال کارکنان رسانه در افغانستان می خزد.
واقعه رنجبار امروز در کابل، حلقه تازه ای از یک زنجیره ای بی پایان است که ایستگاه آخر ندارد. بنا برین، باید ترتیبی داده شود که اهالی مطبوعات به هدف رفع آسیب پذیری های خویش ( دست کم) در برابر مالکان بی رحم رسانه ها، یک جنبش همبسته گی مصمم به وجود بیاورند.
امروز اگر نگاره بردار، تصویرگیر و یا گزارشگری به خاک افتاد، از خانواده اش هیچ کسی دستگیری نمی کند. این واقعه جریان پول سازی مالکان رسانه ها را نیز اخلال نمی کند.
هنوز روشن نیست که در قوانین روی کاغذ ( احتمالاْ؟!) در زمینه تحفظ خبرنگاران چه مفاداتی درج شده است. ام قطعن از بیمه کاری برای آن ها خبر نیست. مشخص است که هیچ کسی از قانون حساب نمی برد و نمی ترسد. روز نامه نگاران افزون بر بد اخلاقی های گاه گاهی مقامات رسمی و زباله های جنگ سالاری، از داشتن بیمه بهداشتی و معاشی هم محروم اند و این بدترین بی عدالتی درحق نسلی است که شب و روز خواب و خورش را به تآخیر می اندازد تا  نیاز های اطلاعاتی میلیون ها نفر را بر آورده کنند. متاسفانه، صنوف روزنامه نگاران هرگز نتوانست درین هفده سال به شکل یک نهاد قایم و اثر گذار در برابر مالکان رسانه ها احراز موقعیت کنند.
شماری از نهاد های مدافع روزنامه نگاران که از سوی مراجع بین المللی تمویل می شوند، باید درین زمینه پیشگام شوند. مالکان رسانه های داخلی توان قطع معاش یا سلب موقعیت از آنان را ندارند. اگر کارگران رسانه به قدرت خود واقف باشند، مالکان حریص را سهل می توانند به پرداخت حقوق کاری و انسانی خویش وادار کنند.