-------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

جستجوی این وبلاگ

۱۳۹۷ اردیبهشت ۲۶, چهارشنبه

چرا نیروهای خارجی سقوط فراه را تماشا کردند؟


برخلاف ادعای والی فراه، هنوز قوای کمکی سرکوبگر از مرکز به میدان جنگ نرسیده است. 

سقوط گذرای شهر فراه، احتمالن زمینه را برای استقرار نیروهای مختلط اردوی افغان و امریکایی درین موقعیت مرزی حساس بیش از پیش فراهم کرد. بدین ترتیب، آتش جنگ به پایگاه های ایران در سرحدات با افغانستان نزدیک تر خواهد شد.
هاشم دانش فعال مدنی اهل فراه می گوید که مشاوران و فرماندهان سپاه پاسداران در جنگ فراه حضور دارند و هنوز کدام قوای امدادی از مرکز در فراه حضور ندارد. وی می گوید که مردم از هجوم طالب مطلع بودند اما ظاهر دولتی ها خبر نداشتند. وی گفت که والی و آمر امنیت از جنگ فرار کرده و به فرماندهی لوا رفته بودند. حتی برخلاف ادعای والی فراه، هنوز قوای کمکی سرکوبگر از مرکز به میدان جنگ نرسیده اجساد قربانیان در ۵۰۰ متری لوا پرت افتاده و کسی جرئت نزدیک شدن به صحنه را ندارد. فعال مدنی فراه می گوید دکتر عبدالله به جای آن که به عنوان شریک پنجاه فیصدی دولت از خود و دکترغنی سوال کند که در پس این قتل عام چه جریانی وجود دارد، برعکس از مردم سوال می کند.

جنگ فراه، جنگ جدید نیابتی بین امریکا و ایران

مبرهن است که سازماندهی جنگ های پیچیده نیابتی از سوی ایران افزایش خواهد یافت، این همان چیزی است که نیروهای خارجی به دنبال آند. از یک سال به این سو واحدهای عملیاتی تازه دم امریکایی و دسته جات تکاوران نیروی دریایی در پایگاه قندهار مستقر شده و تا کنون ماموریت شان معلوم نیست.
هیچ عقلی قبول نمی کند که کاروان هایلکس های دوکابینه مملو از جنگجویان طالبان از ارزگان، قندهار و هرات اول در نواحی جنگی شیندند ( سبزوار) هرات دست به تجمع بزنند، سپس در دشت های خالی فراه مارش کنند اما هیچ ناظر هوایی و زمینی، آنان را کشف، رد گیری و درهم کوفته نتواند. مردم شاهد بودند، زمانی که نیروهای دولت و خارجی تصمیم به انهدام تجمع طالبان در دشت ارچی کندز گرفتند، در یک ماموریت هوایی همه را متلاشی کردند، این چه رازی بود که بر سفر دسته جات سوار طالبان از هرات به سوی فراه چشم خود را بستند؟
امریکا به زودی با ایران از مسیر افغانستان وارد جنگ خواهد شد. شکستن حریم فراه به روی جنگ و تبدیل آن به کنام دسته جات جنگی، ایرانی ها را به مداخله و جنگ مستقیم در خاک افغانستان تحریک می کند. تاریخ ایران نشان داده است که دست کم سه بار از خاک افغانستان اشغال شده و نظام های سیاسی آن درهم شکسته است. امریکا هیچ مسیری مساعد تر از افغانستان در حمله احتمالی زمینی به ایران ندارد. عراق با اکثریتی شیعه اجازه چنین کاری را نمی دهد. افغانستان عمدتا سنی در تبانی با سنی های سرکوب شده ایران هم مرز با فراه، هرات و نیمروز، تهدید بزرگی را علیه ایران به وجود می آورد.
امریکایی ها مایل اند جنگ را به سوی غرب افغانستان ببرند، ایرانی ها هم مضطربانه مشتاق اند که قبل از رسیدن تهدید ها به داخل، آن را در ورای مرز های خویش متوقف نگهدارند.
همه قراین نشان می دهند که از سوی دولت کابل و نیروهای خارجی، هجوم گسترده طالبان زمینه سازی شده بود. اگر مذاکرات جواد ظریف با کشورهای اروپایی برای «نجات» برجام به نتیجه نرسد ( که هرگز به نتیجه مثبت نخواهد رسید)‌ ایرانی ها عملیات ما تقدم در ورای مرزهای خود با افغانستان را نه تنها از فراه، بلکه از نیمروز و هرات نیز آغاز خواهند کرد. استان های مرزی ایران همه سنی نشین اند و زمینه برای بردن جنگ به ایران نسبت به هر زمان دیگر مساعد تر شده است.