-------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

جستجوی این وبلاگ

۱۳۹۷ اردیبهشت ۱۷, دوشنبه

ما محتاج مدارا و گذاره با یکدیگر هستیم


ورنه، هیچ کسی ازین بلای خیالی «افغان» و غیر افغان جان به سلامت نخواهد برد.

اگر قیاس برین باشد که یک واژه ( افغان) به تنهایی سبب بربادی سلامت اجتماعی و کیان ساکنان یک جغرافیا شود، نشان از بی ریشه گی همه ساکنان این خرابکده دارد. متاسفانه اقشار کوچکِ کاملاْ سیاسی با نیات منفی و عبوری، این واژه ( افغان) را به شکل مثبت  یا منفی یا سخت افراطی به کار می برند تا افکار عامه ها را علیه همدیگر تحریک کنند.
 یکی از نشانه های بدبختی تاریخی مردم آشفته خیال این است که به جای قیام و دادخواهی علیه افزایش ۵۴ درصدی میزان خط فقر در جامعه، بیکاری روز افزون، دشمن شناسی و دست در دست همدیگر نهادن، تمام انرژی های ته مانده خویش را در جهتی به کار گرفته اند که سود آوری و زیان بخشی آن را نمی توانند در زنده گی عملی تعریف کنند. خود را به ریسمان یک واژه بند کردن و مصلحت های مملکت را ندیدن، یک میراث زیانبار است که نسل نو باید آن را دور بیاندازد. تمام تلاش ها باید درین راستا تنظیم شوند تا حساسیت روی یک واژه، بی جهت «حیثیتی» نشود؛ هرگاه چنین شود، همان آرمانی است که استخبارات منطقه روی آن سرمایه گزاری کرده است.