-------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

جستجوی این وبلاگ

۱۳۹۷ اردیبهشت ۱۸, سه‌شنبه

جبهه ضد طالبان تقریباً رو به فروپاشی است

نیروهای مخالف طالبان در دولت و خارج از دولت، به دلیل فقدان طرح ملی در عرصه اقتصاد و سیاست، کم شیمه و پارچه پارچه شده اند. 
اکنون با با یک جریان ضعیف و ابتکار باخته سروکار داریم که هنوز هم ممکن است از چند جا بشکند. جولانگری های فهیم، عبدالله و قانونی دیگر کارساز نیست و از میراث مسعود، جز نامی در کتاب ها چیز دیگری باقی نیست. مسعود بعد از مرگش، هرگز در حکومت سازی و تئاتر های این سه نفر حضور نداشت و ازین پس نیز غایب خواهد بود.

 بدترین خدشه بر ارزش های ملی این بود که فهیم و قانونی، هر نا به کاری که از دست شان سر زد، آن را به نام احمد شاه مسعود به قلم دادند. جزایر کوچک شخصی یا چند نفری، برای چسبیدن به قدرت، اکنون در به در به دنبال پیوستن با یک جریان کلان تر از خود هستند.
رکودی که از سال 2003 شروع شده بود، اکنون شکل یک نشیب تند را به خود گرفته است. سخت ترین ضربه، بعد از فروپاشی ناگهانی خیزش حکومت بلخ وارد آمد و این فروپاشی، ابتکار سیاسی کارساز را به طور خود کار به رهبران «شمالی» انتقال داده است که در چهارچوب تشکیلات «شمالی بزرگ» تنظیم شده اند. این نهاد، اهل مدارا با دیگران و با امریکایی ها اند. فهیم و عبدالله هم چنین بودند؛ اما سیستم جبهه ای آن ها دیگر به درد دولت سازی نمی خورد. آن ها جوان گرایی را در نطفه نابود کردند. امریکایی ها درحال حاضر بر حلقات جوان تمرکز دارد. جریان هایی که به نام حراست از هویت و زبان از تصادم های اخیر برسر قدرت جوشیده اند، عمر طولانی ندارند و به زودی در یکی ازین جزایر حل می شوند. دلیلش این است که این مسایل نه با اندیشه ها و کارنامه های مسعود سازگار است؛ نه با خواسته های نسل جوان همسازی دارد.