-------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

جستجوی این وبلاگ

۱۳۹۷ خرداد ۴, جمعه

گزارش های گمراه کنندۀ جان سپکو برای کیست؟


جان سپکو، از دزدان امریکایی هیچ نامی نمی گیرد و از برابر نماینده گان کنگره امریکا خر سوار رد می شود.



جان سپکو، سربازرس امریکا در امور بازسازی افغانستان هر از چند گاه، ادعا می کند که میلیارد ها دالر مالیه دهنده گان امریکایی در افغانستان حیف و میل شده است.

گزارش های نوبتی سپکو آن هم درمحضر کنگره امریکا، کاملاً کاربرد داخلی دارد و منظورش، خواباندن هر نوع وسوسه ای محاسباتی در ذهن مالیه دهنده گان امریکا است که قانع شوند صد های میلیارد دالر ناپدید شده در افغانستان، به خاطری بوده که آن ها در آرامش زنده گی کنند. حال آن که جمهور امریکائیان می دانند که دست هیچ مخربی به امریکا نمی رسد.

درین سال های اخیر اگر سرجمع مبالغ حیف و میل شده در افغانستان را که وی در گزارش های زنجیره ای و نوبتی خویش به قلم داده، بررسی کنیم، نتیجه این می شود که صد ها میلیارد دالر امریکایی در افغانستان به هدر رفته است. اگر این همه دالر ها مثل دریا های افغانستان بدون مدیریت و مهار قانونی به هر جهت جاری می بود، بازهم مبداء و مرجع آن قابل تشخیص بود اما در گزارش های سپکو خان ظاهراً همه چیز درهم و برهم مرتب می شوند!

این آقا هیچ گاه عوامل و خطاکاران اصلی این تباهی مالی را نشانه نمی گیرد. گناه از کی است؟ پول ها از بانک های دولتی امریکا خارج می شوند و نارسیده به افغانستان مفلوک، مثل دود سیگار های خود امریکایی ها در راه محو می شوند. منطق جنگ همین است که گروه های ورشکسته در امریکا صاحب در آمد شوند و در کنار آن، خزانه داران ارشد، وزن بیشتری بگیرند.
کشوری ابرقدرت که الگوی مدیریت و محاسبه و سنجش مو به موی مسایل مالی در جهان است، آیا واقعاً در مأموریت افغانستان راه خود را گم کرده که حالا سرنخ میلیارد های دالر به ظاهر گمشده، پیدا نمی شود؟ هیچ عقل سالمی این را باور نمی کند.

فرض کنیم امریکا چند جنایت کار و جنگ سالار را در افغانستان چاق و فربه کرد. کل مبلغی که به جنگ سالاران صدقه سیاسی داده شده، مگر چقدر است؟ معلوم است که اگر زیاد سیاه نمایی کنیم، تیمار داری مالی امریکا از جنایت کاران بیشتر از یک میلیارد دالر نمی تواند باشد. پس این شش صد میلیارد دالری که ادعا می شود در افغانستان مصرف شده، به حسابات دیگری ریخته شده است که ربطی به افغانستان ندارد.
این هزینه ها، مال هیچ کس نیست؛ مال کسانی است که در نبرد تعریف ناشده اپراتیفی صاحب جاه و جایگاه رسمی اند. بیهوده است درین باره زیاده نویسی کنیم. وقتی درکابل، رگبار پنج دقیقه ای باران، ابحار کوچک را جاری می سازد، و صف فقرای زیر خط، از درجه 54 می گذرد، بهترین پاسخ تاریخ به جان سپکو ها است.