-------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

جستجوی این وبلاگ

۱۳۹۷ اردیبهشت ۳۱, دوشنبه

چرا دکترغنی هرچه بخواه انجام می دهد اما دکترعبدالله نمی تواند؟

به سوال بالا، امرالله صالح که نویسنده متن زیر است، پاسخ نداده است. اما پاسخ، درسلول های همین متن درگردش است.

وزارت خانه هایی را که به "غیر خودی ها" داده اند و یا میدهند چنان شاخچه بری و پوست میکنند که وزیر باقی می ماند و سرگردانی هایش. امروز خبر شدم که شاخ بزرگ یکی دیگر از وزارت خانه ها را که وزیرش هنوز رای تایید ولسی جرگه را بدست نیاورده بریدند و مستقل ساختند. این وزارت نیز به غیر خودی رسیده است. یکی از مشخصه های حکومت های فرومانده و درحال رکود این است که تشکیلات و ساختار حکومتی را گسترش میدهند و فربه میسازند و فکرمیکنند فربه سازی تشکیلات مشکلات راحل میسازد و یا نفوذ وتسلط گروه حاکم را بر ادارات کوچک شده بیشتر ومستقیم می سازد. این نوع رفتار بیشتر ناشی از ترس و حس اضطراب است نه بصیرت و دیدگاه برای حکومت داری برتر. درین جای شک نیست که ساختار اداری افغانستان نیاز شدید به اصلاح دارد ولی سوال اینجاست که این به اصطلاح اصلاحات چرا تنها و تنها در پنجافیصد غیر خودی صورت میگیرد. 
چرا صرفن این پنجا فیصد زیر این بهانه و آن بهانه هر روز قیچی میشود. مگر ادارات داده شده به خودی ها با معیار های بلند کار میکنند. به هیچ صورت و البته که نه . زعمای فرومانده وقتی از کنترول زیردستان خود عاجز می آیند اداره موازی ایجاد می نمایند ، از مراوده با وزیر ابا می ورزند ، زیر دستان او را به عدم اطاعت تشویق میکنند ، وزیر و یا ماموربا صلاحیت زیر هدف را تجرید میکنند ، در اداره شق و نفاق قومی و گروهی بوجود می آورند و با این رفتار فکر میکنند که برای خود جایگاه ایجاد میکنند در حالیکه این نوع رفتار نشانه های واضح و آشکاراز ناکامی و فرومانده گی است. چون تعداد ادارات به حاشیه رفته در حکومت وحدت ملی زیاد است من از اسم بردن آنها ابا می ورزم. در جهان معاصر و در مدیریت و رهبری نوین هیچ مثال ونمونه ای که در ان نفاق افگنی نتیجه داده باشد و ملت ها را به سعادت و رستگاری نسبی درین دنیا رسانده باشد وجود ندارد. به هرحال اینجا این خاک زیبا و دل انگیز با مردمان بدبخت و بد نیت افغانستان نام دارد جایی که در موزیم هایش داستان زنده گی از صد ها سال قبل و هزاران سال قبل به نمایش گذاشته میشود گویی برای صد ها سال زنده گی و تحول متوقف بوده و چیزی نو برای نمایش نیست. اگر شما موزیم و آثار خانه ای از زنده گی معاصر در افغانستان سراغ دارید برایم بگویید که سر بزنم.