-------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

جستجوی این وبلاگ

۱۳۹۷ خرداد ۲۷, یکشنبه

طالبان اکنون یک گزینه منطقه ای و بین المللی است

اشاره: رهبران اردوگاهی که نام قبلی اش «مقاومت» بود، نفوذ خود را باخته اند و درعوض، با وساطت متحدان خارجی با طالبان متحد می باشند. 



 ذبیح‌الله مجاهد، با اشاره به « افغانستان تحت اشغال» گفت: افغانستان همچنان تحت اشغال است. آتش بس اعلام شده به ۳ روز عید محدود می‌شود و ما قصد نداریم که آن را تمدید کنیم.
انتحاری بازی دو باره شروع شد.
واقعیت مساله این است که طالبان موقعیت نیرومند خود را درک کرده و به آسانی قصد ندارند در ذهنیت ده ها هزار طالب حاضر در مدرسه و میدان رزم و میلیون ها تن از مردم سنتی، به آسانی اعتباری را که در هفده سال نصیب شده اند؛ از دست بدهند.

درعوض، امریکا با دادن حیثیت سیاسی به طالبان امروز اعلام کرد که ما حاضریم مستقیم با رهبران طالبان به گفت و گو بنشینیم! این چهارمین پیش شرط پاکستان است و سپس رهبری طالب به مرور و با گرفتن امتیاز های محوری وبی قید وشرط، ممکن است پس از مدتی به یک آتش دیگر راضی شوند. به نظر می رسد که در سناریو همین طور باشد.
این چهارمین امتیازی است که امریکا در ظرف یک ماه، به پاکستان می دهد. سیاست راندمان طالبان در عرصه مشروعیت سیاسی در شرایطی که بستر های «مقاومت سیاسی ونظامی» علیه طالبان فروپاشیده، بسیار دقیق انتخاب شده است. حتی گزارش هایی وجود دارد که رهبران اردوگاهی که نام قبلی اش «مقاومت» بود، نفوذ خود را باخته اند و درعوض، با وساطت متحدان خارجی با طالبان متحد می باشند. 
سرازیر شدن ناگهانی دسته جات مسلح و غیر مسلح طالبان درکابل و ولایات ( آن هم بدون اعتراض مردم) بیانگر آن است که مقاومت لفظی یا تاکتیکی از سوی چهره ها و دسته جاتی که در انظار مردم به « دزدان و معامله گران» شهره گشته اند؛ دیگر خینه ای است که رنگ خود را باخته است. دمِ نقد، هیچ یک از دانه درشت ها، صدای خود را بلند نکرده است. 
بخت و امتیاز طالبان به همین جا ختم نمی شود. سازش نامه حاضر آوردن طالبان به صحنه سیاسی علاوه بر حمایت دولت کابل، از حمایت چین، روسیه، ایران، پاکستان، انگلیس و امریکا برخوردار اند. برهم خوردن یک شبه دیزاین امنیتی در کابل و شهر های کلیدی بدون تفاهم ایران، چین و روسیه نا ممکن بود. این گروه اکنون به نظر می رسد که هم بر میادین جنگ مسلط گشته، هم بخت سیاسی اش شگفته و روز تا روز، انظار عمومی ( یا از روی مجبوری یا از روی خسته گی یا به دلایل واقعی) به نفع آن ها قانع شده می رود.