-------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

جستجوی این وبلاگ

۱۳۹۷ مرداد ۱۷, چهارشنبه

طرح حامد کرزی نسخه دوم «حکومت وحدت ملی» است


مشکل اصلی ائتلاف بزرگ نجات، بحران نا به هنجار نداشتن زعیم انتخاباتی است. راه حفظ توازن دایمی و جلوگیری از فروپاشی، اتحاد با شورای حراست و ثبات است.



خبرسوال برانگیزی مطرح شده بود که حامد کرزی به حضور رهبران ائتلاف بزرگ نجات اعلام کرده که کاندیدای ریاست جمهوری نخواهد بود. اما درعمل، ایشان در محور نشست های سریالی جا خوش کرده است.  دیگر نخبه گان را به چرخیدن بر مدار ائتلاف بزرگ که هنوز خود مدار مشخصی ندارد، ترغیب می کند. عکس ها هم نشان می دهند که برصدر نشسته و( به غیر از محمد عمر داوود زی)  همه به او خیره مانده اند!

جاوید کوهستانی یک اندازه گره این معما را باز کرد. وی فاش کرد که آقای کرزی خیال دارد در دولت آینده مقام نخست وزیری را از آن خود کند. به این ترتیب، راه برای تشکیل یک «حکومت وحدت ملی» ثانی هموار می شود که همانا حکومت انارشسیتی خواهد بود. اما اکثر شخصیت های شامل در اردوگاه ائتلاف نجات که از «تمرکز گرایی» فوق افراطی دکترغنی خسته و بیزار شده اند، بالطبع ازین طرح حامد کرزی مشعوف و ممنون خواهند بود. سوال این است که کاندیدای اصلی یا احتمالی ائتلاف نجات برای ریاست جمهوری چه کسی است که همه ارکان نا متجانس درون اردوگاه به وی بیعت کنند؟
چنین کسی وجود ندارد؛ اما هر کسی باشد در زدوبند های پیشا انتخابت و پسا انتخابات، وزن و سرعت و کار آمدی اش مساوی به کرزی نخواهد بود. پس، نظام صدارتی تشکیل می شود؛ با این تفاوت که نخست وزیر اجرایی اش، می تواند از میان نخبه گان سیاسی شامل در ائتلاف، در هر جیب خود یک رئیس جمهور نرم گردن داشته باشد!

به این ترتیب، حامد کرزی از طریق یک فرمان مسالمت آمیز دو باره بر سکوی قدرت فراز می آید. اما این مساله درعمل یک فرضیۀ غیرعملی است. دربرابر این طرح، چهار مانع ایستاده است:
 جامعه جهانی، شورای حراست وثبات، طالبان و دم و دستگاه دکترغنی و حنیف اتمر. 

چرا ائتلاف نجات احساس می کند که بدون تیم کرزی، محکوم به بی وزنی شده و کسی سلامش را وعلیک نخواهد گرفت؟ شاید به این سبب که هنوز موضع انتخاباتی جنرال دوستم نا مشخص است و از سوی دیگر، لنگر یارگیری انتخاباتی دکترغنی- اتمر از میان اضلاع شامل در ائتلاف درحال افزایش است. ستبری و «دبنگی» ائتلاف بزرگ یاد آور « جبهه ملی» قدیم است که با خروج مارشال فهیم، همه چیز مختومه شد. حالا هم، هرگاه یک حلقه بشکند، دیگر ائتلافی وجود نخواهد داشت. نکتۀ مهم این است که ائتلاف به زودی به این نتیجه خواهد رسید که برای انتخاب رهبر باید دست به دامن شورای حراست به رهبری استاد سیاف شود. اگر برفرض درین مساله بیش ازین تاخیر شود، ائتلاف بزرگ ملی زود تر از موعد مورد انتظار فروخواهد پاشید.