-------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

جستجوی این وبلاگ

۱۳۹۷ مرداد ۲۲, دوشنبه

سیاست انتخاباتی با فارمول زمین سوخته در غزنی


نیروهای زمینی و هوایی اردوی ملی و قوای خارجی منتظر و تماشاچی اند و دستور جنگ نگرفته اند.



جنگ غزنی، تبانی مشترک بین پاکستان، دکترغنی، طالبان و امریکا است و به گفت وگوی های جاری بین نماینده گان وزارت خارجه امریکا و رهبران طالبان در قطر رابطه ای مستقیم دارد وحتی ممکن است قضیه تا سقوط احتمالی هرات پیش برود. از نظر جامعه بین المللی و پاکستان، لازم است که ابعاد قدرت مندی طالبان در ذهنیت ها تا آن اندازه سیطره یابد تا مردم و همه نیروهای سیاسی و نظامی ضد طالبان قطعاً یقین حاصل کنند که بدون واگذاری کامل قدرت به طالبان، هیچ امیدی به برقراری امنیت دایمی وجود ندارد.
رهبران ائتلاف بزرگ نجات و شورای حراست ازین راز مطلع اند و جلسات چاره جویانه شان به تازه گی شروع شده است.

ارگ، درین بازی سهمناک، بی آن که مدیریت جنگ و دفاع را در اختیار داشته باشد؛ نسبت به آن نگاه انتخاباتی دارد. یعنی تا زمانی که بین امریکا و طالبان، همه چیز به مرحله نهایی نرسیده، همین حکومت بر سر قدرت باقی بماند. به همین سبب، تصویری که از نبرد یا دفاع در برابر تروریست ها وجود دارد؛ متناقض، عجیب و فاقد یک نتیجه گیری مشخص است. اردوی ملی از حاشیه به صحنه نگاه می کند و منتظر دستور جنگ است. طیاره هایی که این همه به خاطر آن ها تبلیغات می شود، در آسمان غزنی ظاهر نمی شوند. برخی نمایش های هوایی که تا کنون صورت گرفته، بیشتر جنبه مطالعات و ظاهری دارد.

 بنا برین، تئاتر خونین غزنی، فقط حفظ موازنه عملیات زمین سوخته، در هم آهنگی با سیاست پاکستان و امریکا است. امریکا از نظر کشف و اطلاعات هوایی و زمینی در افغانستان به یک چشم و گوش هوشمند تبدیل شده است و بدون «راه جوری» آن ها یک طالب به شهر غزنی رخنه کرده نمی تواند. حساب و کتاب پاکستان، انیستال نیروی نیابتی در دستگاه اصلی قدرت در افغانستان است و ارگ، با استفاده ازین فارمول، مایل به حفظ هژمونی یک طرفه و انحصاری در قدرت است. مجموع این جریان، به نحوی تعریف کُلی سیاست بین المللی است. جنگ را طوری عملیاتی کردند که بنیاد های زنده گی شهری در غزنی به هم ریخته و شرایط پادگانی فراهم شود. حالت نظامی، همان چیزی است که ارگ سیاست انتخاباتی خود را روی آن عیار کرده است. اما از نظر جامعه بین المللی سیاست قلعه بندی می تواند در هرات نیز تطبیق شود.
تنها نیرویی که این هندسه مرگ و خون را تغییر داده می تواند، طالبان و مفرزه های نیمه خواب، تحت قیمومیت روسیه و ایران است. چون تا این جای کار، هیچ واکنشی از سوی آن ها دیده نشده، لابد این قیاس قوت می گیرد که آن ها بخشی از عملیات جاری به شمار می روند.