-------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

جستجوی این وبلاگ

۱۳۹۷ شهریور ۱۶, جمعه

شرط نجات از فاجعه، نجات از بی حکومتی است

اشتباه نکنیم؛ حکومت مسؤل است.

احمد بهزاد



‏برای مقابله مؤثر با تروریزم نیاز به حکومتی داریم که اراده برخورد با دهشت افکنان و حمایت از شهروندان را داشته باشد.
دادن آدرس غلط و گذاشتن بار مسؤلیت دولت بر دوش مردم، به یک جنگ فاجعه بار قومی و فرقه ای خواهد انجامید.
مسؤل تأمین امنیت حکومت است؛ یا امنیت مردم را تأمین کند و یا باید کنار رود.
برای مهار تروریزم توجه داشته باشیم که:
نخست - نیاز داریم به حکومتی که اراده برخورد قاطعانه، همه جانبه و فراتر از تعصبات قومی و قبیله‌ای با حلقات تروریستی را داشته باشد.
در مبارزه با پدیده ترور و خشونت هیچ توانی با امکانات استخباراتی، دفاعی، امنیتی و دیپلوماتیک حکومتی قابل مقایسه نیست. 
دوم - توجه داشته باشیم که با یک تهدید کوچک یا با یک جنگ متعارف مواجه نیستیم که بشود با چند میل سلاح و براه انداختن چند پست ایست و بازرسی و یا حتی احداث کمربند بر دور یک ساحه خاص، مردم را محافظت کرد. ممکن است این روش ها موفقیت های نسبی و محدود به همراه داشته باشد؛ اما تروریزم قابلیت تطبیق خود با چنین تدابیری را خواهد داشت و باز کمین خواهیم خورد.
سوم - باید بدانیم در کشورهای که وضعیت کنونی ما را تجربه کرده اند، اول حکومتی ساخته اند مصمم، با انگیزه و قاطع در برابر دهشت افکنان؛ سپس به سراغ جلب همکاری ها و همراهی های مردمی با نیروهای حکومتی رفته اند. در حال حاضر ما فاقد شرط اول و اساسی هستیم که عبارت است از موجودیت یک حکومت مصمم و قاطع در برابر دهشت افکنان.
چهارم - شکستن روحیه و توان تروریزم نیاز به اقدامات تنبیهی و پند آموز علیه گروه های تروریستی، اعضا، هواداران و پایگاه های حمایتی آنان دارد؛ تا نیروهای تمویل کننده و حمایتگر دهشت افکنان را متحمل هزینه بسازد. حال در غیاب اقدامات حکومتی کدام نیرو باید چنین اعمالی را انجام دهد؟ مردم؟ گروه های مسلح مردمی؟ 
هر نیرویی به جز نیروی دولتی بخواهد چنین اقداماتی را براه اندازد، پیامدش تشدید خشونت ها و تقابل های قومی و فرقه ای خواهد بود.
بنابر آنچه یادآوری شد، نمی توانیم وضعیت کنونی را تحمل کنیم. نمی توانیم به حکومت فعلی با برنامه ها و رفتار تبعیض گرایانه اش اعتماد داشته باشیم و از سوی دیگر نمی توانیم باری به هر جهت حرکت کرده و غیرمسؤلانه نسخه های بی نتیجه و یا با نتایج به مراتب خطرناک تر بپیچیم.
قبل از هر چیز برای نجات از وضعیت دشوار کنونی، باید تکلیف حکومت روشن شود. برای حفاظت از مردم و سرکوب دهشت‌افکنی نیاز به حکومتی قاطع، بااراده و نسبت به تروریزم سختگیر و سرکوب کننده داریم. و اگر این حکومت نمی تواند باید برود.