-------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

جستجوی این وبلاگ

۱۳۹۷ شهریور ۱۰, شنبه

هند در افغانستان منزوی شده است

هند متحدان سیاسی خود در داخل افغانستان را از دست داده و سرمایه گزاری هایش با خطر مواجه است.



هارون «میر» در نشریه ایشیا تایمز در رابطه به چالش هایی که هند در افغانستان با آن رو به رو شده، ‌مقاله ای نوشته است. در بخشی از مقاله آمده است: هند که به هدف دور زدن پاکستان از طریق بندرگاه چاه بهار ایران یک گذرگاه حمل ونقل بارزگانی به سوی آسیای میانه را راه اندازی کرد،‌ اکنون امور بندرگاه به علت وضع تحریم های امریکا علیه ایران عملاْ متوقف شده است.

 این وضع بزرگ ترین موج برگشت در سرمایه گزاری راهبردی هند در سطح رقابت منطقه ای به منظور دستیابی به منابع عظیم انرژی در آسیای میانه به شمار می رود.
افزون برین،‌ هند در نتیجه اقدام امریکا برای جستجوی یک راه حل سیاسی در افغانستان و انجام مذاکره مستقیم با گروه طالبان،‌ دست خالی مانده است. گذشته ازین، پاکستان رقیب اصلی هند در سطح منطقه در نتیجه حصول توافق سیاسی در افغانستان نقش محوری به دوش دارد و به این ارتباط امتیازات مهمی را از امریکا انتظار دارد.
درین مقاله اشاره شده که تنها دلگرمی هند به موضع گیری های امریکا در افغانستان است و نسبت به دیگر بازیگران منطقه ای جایگاه تعیین کننده ای ندارد.
هند نفوذ مستقیم در افغانستان ندارد و از سوی هیچ یک از قدرت های منطقه ای برای حضور یک جایگاه ویژه در معادلات سیاسی دعوت نخواهد شد. زیرا متحدان سیاسی هند در چهارچوب دولت افغانستان وزن و تاثیر خود را باخته اند. 

هارون میر در پایان مقاله می نگارد که هند در منطقه تنها مانده و در پیمان منطقه ای شانگهای نیز به انزوا رفته است. همان گونه که در ماه اپریل گذشته در یک مقاله ای ( برای ایشیا تایمز) نگاشته بودم، ما در افغانستان شاهد رقابت آزاد
و فزاینده میان سازمان پیمان اتلانتیک شمالی ( ناتو) و پیمان منطقه ای شانگهای می باشیم و درین میان هند در رابطه به نتایج تصامیم سازمان شانگهای تاثیر چندانی ندارد. بنا برین،‌ سرمایه گذاری گسترده هند در افغانستان در طی هفده سال اخیر با خطرات بزرگی رو به رو شده و هند یگانه قدرت منطقه ای خواهد بود که ممکن است از چرخه تعامل صلح در افغانستان خارج ساخته شود. زیرا نفوذ خود را در میان نیروهای سیاسی افغانستان از دست داده و توان تاثیر گزاری بر دیگر بازیگران منطقه را ندارد.