-------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

جستجوی این وبلاگ

۱۳۹۷ شهریور ۲۹, پنجشنبه

انفجار نرم، در بنیاد میراثی عاشورا


استاد آرمان گرا در یک نوشته دو صد واژه ای تاریخ عاشورا را طرحی نو در افگند.





استاد عزيز رويش چنین نگاشته است:

با مصرفی که در ایام محرم داریم، صد مکتب معرفت به سطح و سویه ی معرفت در جامعه باز می کنیم؛ یا بیش از یک هزار و سه صد دانشجو را در دانشگاه هاروارد بورسیه می کنیم....

هفت میلیون شیعه در افغانستان زندگی می کنند. اگر هر هفت نفر را به طور متوسط عضو یک خانواده حساب کنیم، یک میلیون خانواده ی شیعه داریم. اگر هر خانواده به طور متوسط معادل صد دالر یا شش تا هفت هزار افغانی در روزهای محرم مصرف کند (یکی ممکن است نذری یا بیرقی در حد هزار تا هزار و پنج صد افغانی مصرف کند و یکی چندین رأس گوسفند و گاو و چندین بوجی برنج در حد هزاران افغانی)، مجموع این مبلغ می شود چیزی در حدود صد میلیون دالر می شود. حالا با نگاهی که می گوییم نذر و گریه برای امام حسین باعث دوری ما از گناه می شود یا ما با مصرف پول خود راه امام حسین برای پیروزی اسلام را دنبال می کنیم، چه مقدار به هدف می رسیم؟ 

اگر نگاه خود را تغییر دهیم و هدف اصلاح گری امام حسین را در پیش گیریم و رسالت خود را امر به معروف (امر به نیکویی و اصلاح و رشد) و نهی از منکر (بازداشتن از بدی و زشتی و انحطاط) قرار دهیم، چه تغییری را شاهد خواهیم شد؟

بودجه  سالانه ی مکتب معرفت چیزی در حدود شصت تا هفتاد میلیون افغانی یا معادل یک میلیون دالر است. با این بودجه ۳۵۰۰ دانش آموز درس می خوانند و۲۶۰ کارمند در سطح و سویه های گوناگون معاش دریافت می کنند. یعنی با مصرف سالانه ی نذر محرم به نام صندوق اصلاح گری امام حسین، صد مکتب در سطح و سویه ی معرفت، در جامعه باز می کنیم؛ ۳۵۰۰۰۰ دانش آموز را به صورت رایگان درس می دهیم و۲۶۰۰۰ خانواده را صاحب شغل و معیشت می سازیم.

هزینه ی تحصیلی یک دانش جو در دانشگاه هاروارد در یک سال چیزی حدود ۷۳۰۰۰ دالر است. با صد میلیون دالر بیش از ۱۳۰۰ دانش جو به سطح و سویه ی هاروارد تحصیل می کنند. اگر این رقم نصف شود، هفت صد دانشجو....

پس ما جامعه ای فقیر نیستیم؛ به تغییری در نگاه خود ضرورت داریم.