-------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

جستجوی این وبلاگ

۱۳۹۷ شهریور ۳۱, شنبه

افسانه سرایی در باره سقوط کابل

نشانه ها حاکی اند که امریکا کلید حفاظت از کابل را خود در دست خواهد گرفت. اوضاع وخیم و تجمع قوای خارجی در قندهار و بگرام بیانگر این امر است. 




نگاره پردازی رسانه های امریکا از جنگ افغانستان و مقایسه آن با عواقب هولناک جنگ ویتنام کماکان ادامه دارد. تصویر ارائه شده، به گونه ای تنظیم شده که مردم در امریکا و افغانستان پیشاپیش باور کنند که دیر یا زود چنین چیزی اتفاق خواهد افتاد.

نیوزویک، نشریۀ معروف امریکایی در تازه ترین مقاله اش، از خطر سقوط احتمالی کابل به دست طالبان نظیر آن چه در سال ۱۹۹۶ روی داد، هشدار داده و نوشته است که سال های پیش در باره سقوط کابل به وسیله طالبان پیش بینی هایی صورت گرفته است. 
به نقل از جانسون پژوهشگر سابقه کار امور افغانستان گفته شده که وی درسال ۲۰۰۹ پیش بینی کرده بود که هرگاه امریکا استراتیژی خود در جنگ افغانستان را تغییر ندهد، کابل تا سال ۲۰۱۲ به دست طالبان سقوط می کند. اما شش سال بعد از کاهش قوای امریکا در افغانستان این کشور هنوز در آن جا حضور دارد اما پیش بینی وضعیت هنوز نا مشخص است. برخی منابع انتباه داده اند که دونالد ترمپ که وی به موضع قبلی اش برگشته که گفته بود جنگ افغانستان به یک «فاجعه کامل» تبدیل شده است. برخی دیگر باور دارند که وی افغانستان را ترک خواهد کرد.

جانسون گفته است که دولت کابل بدون حمایت امریکا و ناتو بیش از شش ماه سر پا نخواهد ماند. دکترغنی خود در جریان گفت و گو با برنامه شصت دقیقه اظهار داشت که دولت وی بدون حمایت امریکا و ناتو در شش ماه سقوط می کند. اما  جانسون با رد قول دکترغنی می گوید که وی راه  مبالغه نادرست را درین زمینه در پیش گرفته است. به باور او، هرگاه پوشش حمایتی امریکا و ناتو برداشته شود، رژیم وی ظرف شش روز سرنگون شده و قوای مسلح افغان از صحنه نبرد خارج می شوند و این حالت بازگشت به برهوت سال های گذشته خواهد بود و طالبان بدون اجرای یک شلیک کابل را دراختیار می گیرند.
نشریه از زاویه دیگری به این مساله نگاه می کند که با نبود حضور امریکا شماری از مناطق به سرعت به اشغال طالبان در می آیند و تصرف سایر نواحی یک اندازه زمان گیر خواهد بود. دولت از موضع ناتوانی از خطوط نبرد در برخی مناطق دفاع خواهد کرد اما روشن روشن نیست که تا چه زمانی قادر به حفظ مواضع در برابر شورشیان خواهد بود و این عاقبت خوشی ندارد.