-------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

جستجوی این وبلاگ

۱۳۹۷ آبان ۲۳, چهارشنبه

فارین پالیسی: بند آب شاه توت در کابل؛ جنگ عظیمی بر پا می کند

نشریه فارین پالیسی می نویسد که این سلاح در دست هند است اما ۲ میلیون کابلی به آب آشامیدنی دسترسی می یابند و آب شهر نو کابل ( ده سبز) نیز تأمین می شود. 




نشریه معتبر فارین پالیسی در مقاله ای نوشته است که دهلی نو، سد آبی عظیمی را در نزدیکی شهر کابل اعمار می کند که می تواند جریان آب به سوی رقیب آن کشور ( پاکستان) را کاهش دهد. 
این پروژه ممکن است جنگ بعدی در سطح جهان را شعله ور کند. ساخت بند های آب در افغانستان یک مساله پیچیده سیاسی است و نواحی مرزی بین افغانستان و پاکستان از روی رشتار های پیچیده ای از رود خانه های مرزی تعریف شده است.
به گفته نشریه،  قلمرو آبی افغانستان به اسلحه ای علیه پاکستان تبدیل خواهد شد.
د.
در چهار آسیاب در حومه جنوبی کابل و بستر فرعی دریای کابل در میدان شهر به زودی ساخت ذخیره گاه آبی بزرگ شاه توت شروع می شود که ظرفیت تهیه ۱۴۶ میلیون متر مکعب آب آشامیدنی را در خود دارد که می تواند حدود ۲ میلیون باشنده کابل را از نظر آب تکافو کرده و آب مورد نیاز برای ۴۰۰۰ هکتار زمین فراهم کند. همچنان سد شاه توت آب مورد نیاز شهر جدید کابل در ناحیه ده سبز را تامین خواهد کرد. مگر این برنامه بلند پروازانه توسعه ای در داخل پاکستان یک رشته نگرانی هایی را سبب شده که گفته می شود ذخیره گاه شاه توت مسیر رود خانه کابل را تغییر داده و در نتیجه جریان آبرسانی به پاکستان را به شدت کاهش خواهد داد. 
رسانه های پاکستان نگاشته اند که اعمار بند آبی عظیم شاه توت به کمک هندوستان در کابل و برنامه ریزی اعمار زنجیره ای دیگر ذخیره گاه های آب در نقاط مختلف افغانستان می تواند بین ۱۶ تا ۱۷ درصد آب رسانی در پاکستان را کاهش دهد. 

فارین پالیسی می افزاید: گذشته ازین که با ساخت بند عظیم شاه توت در کابل ظرفیت ریزش آب به قلمرو پاکستان کم می شود، این مساله ازین که چنین پروژه کلان از سوی هندوستان تمویل می شود، تنش در سطح منطقه را تشدید خواهد کرد. هند در سالیان پسین در زمینه اعمار زیر ساخت های افغانستان سرمایه های سنگینی را اختصاص داده است.

نشریه فارین پالیسی در پایان می نویسد که بنا کردن سد های عظیم آبی در افغانستان برای کشوری مانند پاکستان که به شدت به فرآورده های کشاروزی وابسته است، یک تهدید حساب می شود. موسسه منابع جهانی در یک گزارش خویش توضیح داده است که پاکستان تا سال ۲۰۴۰ از ناحیه کمبود آب تحت فشار بیشتر قرار می گیرد اگر پیشاپیش با کاهش ریزش آب از استقامت دریای کابل مقابله نکند.