-------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

جستجوی این وبلاگ

۱۳۹۷ دی ۳, دوشنبه

خروج از افغانستان بخشی از زنجیره حوادث اخیر است

پیک نت: این یک تجربه شناخته شده است که معمولا چند خبر در کنار هم؛ نه تنها یکدیگر را کامل می کنند، بلکه خود تبدیل به یک خبر واحد می شوند. در کار تحلیلی نیز اخبار می توانند نقش راهنما را پیدا کنند.

درباره خبرهائی که در روزهای گذشته درباره خروج نیروهای امریکائی از سوریه و افغانستان منتشر شده پیش از آن که اسیر بازی های رسانه ای غرب درباره اختلاف در کاخ سفید و یا تصمیمات ناگهانی ترامپ بشویم، باید اخبار دیگری را در این تصمیم امریکا در نظر بگیریم. از جمله ورود ناو هواپیما بر اتمی امریکا به خلیج فارس، هشدار هفته گذشته رهبر جمهوری اسلامی که ممکن است دشمن دست به اقداماتی بزند، جنجال اسرائیل بر سر تونل هائی که در مرز لبنان و اسرائیل و این ادعا که حزب الله آنها را حفر کرده و تازه کشف شده (!؟)، جلو دویدن سپاه برای برخی اقدامات نظامی تحریک آمیز در اطراف ناو اتمی امریکا که لابد به توصیه اخیر رهبر برای حضور در اقیانوس ها انجام شده، پیش بینی هائی که درباره بستن فضای سیاسی کنونی کشور و تشدید فیلترینگ می شود و تازه ترین اظهارات مقاماتی تا حد رئیس مجلس که جمهوری اسلامی خواهان جنگ با کشورهای منطقه نیست. این اخبار در کنار چند نکته بسیار مهمی که پوتین در مصاحبه پایان سال میلادی در همین هفته خود با صراحت و نگرانی آنها را مطرح کرد معنای ویژه ای پیدا می کنند. پوتین نسبت به احتمال به کار بردن سلاح های متوسط اتمی و تبدیل به اقدام به یک فاجعه جهانی اشاره کرد. و حالا می توان از خود پرسید: آیا امریکا نیروهای نظامی خود را از سوریه و افغانستان به این دلیل خارج نمی کند تا آنها از زیر ضربات احتمالی تلافی جویانه خارج شوند؟ آیا امریکا بیمناک تاثیرات به کار بردن سلاح های اتمی که پوتین به آن اشاره کرد روی نیروهای خودی (نظامی های امریکا) است.