-------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

جستجوی این وبلاگ

۱۳۹۷ آذر ۱۴, چهارشنبه

طرح حکومت مشترک پاکستان- امریکا در کابل

عزیز آریانفر



تردیدی نیست که اگر کشور در آینده نزدیک بیطرف ساخته نشود و ساختار نظام تغییر نکند، به سوی جنگ خونین فرسایشی دیرپا خواهد لغزید و در فرجام به کنفدرالیسم شمال و جنوب به سود پاکستان تقسیم خواهد شد.

جنوب به بزرگترین کانون شر و فساد و تولید مواد مخدر و صدور دهشت افکنی در جهان مبدل خواهد شد و در آن وحشی ترین و ارتجاعی ترین نظامی که تا کنون تاریخ به خود ندیده است، فرمانفرما خواهد شد. همین اکنون در گستره زیر کنترل طالب و داعش چنین نظام تیوکراتیک حاکم است. 

شمال نیز از سوی پان ترکیسم و اخوانیسم به گستره بی پایان جنگ ها مبدل خواهد گردید.
در کابل که پایتخت کنفدرالیسم خواهد بود، یک دولت پوشالی برای تمثیل کشور در عرصه جهانی مرکب از رجال دست نشانده خواهد ماند.

امریکا هم خسته شده و از پا افتاده است. می کوشد با دادن رشوه برای پاکستان از کیسه خلفای عرب، طالبان را وادار به مذاکره و تسلیم شدن به غنی نماید. در این حال کنترل چند ولایت دورافتاده مانند کنر، خوست، ارزگان و پکتیکا به طالبان سپرده شود. اما سیاستمداران نیرنگباز پاکستانی این مهارت را دارند که ده میلیارد دالر پول اعراب را بگیرند و بخشی از طالبان را به حیث ستون پنجم وارد ساختار دولت بسازد. آن هم پس از چاره زنی های توانفرسا.

اما دیری نخواهد گذشت؛ به گمان بسیار در دوره پسا ترامپ؛ که بار دیگر هیولای طالب با نیروی تازه جنگی به میدان باز خواهد گشت. زیرا پاکستان همیشه بخش کهنسال تر و از پا افتاده طالبان را به میدان سباست می آورد و بخش جوان ان را در سنگرهای جنگ و اگر هیچ نشود، به اردوگاه های داخل پاکستان به شمول کشمیر نگه می دارد تا در روز نبادا دوباره به صحنه بیاورد.

اوضاع امروز کشور ما تقریبا اوضاع ایران در آستانه جنگ جهانی اول را تداعی می کند، که انگلیس و روس شمال و جنوب را میان خود تقسیم و در مرکز و پایتخت تهران یک دولت ضعیف و گوش به فرمان وابسته را مانده بودند.
پس تا دیر نشده باید برای جلوگیری از فاجعه دست به کار شویم. 

پاکستان امریکا را سخت زیر فشار گرفته است که کنترل جندب و شرق یعنی استان های پشتون نشین را به اسلام آباد واگذار شود و در کابل یک حکومت ایتلافی که در آن قدرت میان نیروهای هوادار پاکستان یعنی حزب اسلامی و طالبان و نیروهای زیر فرمان امریکا برابرانه تقسیم شود، تشکیل شود. روشن است پاکستان تا پای جان جانه خواهو زد که رهبری این دولت پوشالی به دست طالبان باشد. اما غنی محال است به آسانی تسلیم شود.
همه جیز در این راستا پیش می رود. 

برخی ارگ نشینان درمانده بر سر دوراهی با رییس جمهور ناتوان مانده اند که چه کنند؟ کشور را به پاکستان و طالبان و حزب اسلامی تحویل بدهند؟ 
اگر ندهند، چه گزینه دیگر دارند؟ 
معجزه که رخ نخواهد داد. 

صراط مستقیم معلوم است. راه دیگری جز از بیطرفی و اصلاح ساختار نظام نداریم. 
ارگ نشینان باید از سر خر جهل فرود بیایند. 
ورنه در برابر دادگاه تاریخ برای همیشه محکوم خواهند شد.
و اما بر مردم است که با همه نیرو ارگ را زیر فشار بگیرند تا تن به این کار بدهد.