-------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

جستجوی این وبلاگ

۱۳۹۷ آذر ۱۲, دوشنبه

زلمی خلیلزاد طرف آدرس اصلی روان است: مسکو!

خلیلزاد اکنون تاوان کم نظری نسبت به کنفرانس مسکو را دو چندان می پردازد.



زلمی خلیلزاد نماینده ویژه وزارت خارجه امریکا برای صلح افغانستان تا چندی پیش بین عربستان و پاکستان و کابل سرگردان بود. معلوم نیست که سرنوشت صلح افغانستان تا چه اندازه در گرو عربستان است که مشارالیه، مسکو و تهران را نادیده گرفته، به چرت و پرت پادشاه سالزده و مخترع « امیرالمومنین» افغانستان دل بسته بود.
 نتیجه به حدی تیره بود که طالب ( محصول مشترک امریکا و پاکستان) برقله استغنا عروج کرد و میز مذاکره را ترک کرد. خلیلزاد فهمیده است که با دوره سروکله زدن های از نوع مهمانی خوری ها در کاخ های کابل و تفرج گاه پنجشیر سروکارش نیست؛ این بار در خط واقعیت کلان تر باید قدم بگذارد؛ زمان مهندسی واقعیت سپری شده است؛ یعنی، روسیه به این سو دور خورده و آمادۀ بلعیدن دو باره اکرائین است. از هیچ چیزی هم مضایقه نمی کند. 
خلیلزاد اینک تاوان نرفتن به کنفرانس مسکو را دو قاته می پردازد. سفر خلیلزاد به عربستان، نسبت به مذاکراتش با رهبران آی اس آی مهم و تعیین کننده است، اما مأموریت وی در مسکو و تهران و دهلی تعیین سرنوشت می شود. مفرزه های سال های هفتاد از چنگ امریکا در رفته اند. به نظر بنده، هدف ازتلاش منطقه ای خلیلزاد یافتن یک راه حل صلح آمیز با طالبان نیست؛ یافتن راه هایی برای جذب دو بارۀ بدنه های تحریک طالبان حول محور منافع مشترک پاکستان- امریکا و انگلیس است.
از نظر امریکا، طالبان چند دسته شده و به دست آوردن دو باره طالبان و پاکستان، اولویت سفر اوست.
اتحاد پاکستان- روسیه، قیمت طالبان را چند مرتبه بالا برده و حتی به دست آوردن مجدد آن محال می نماید. بنا برین، خلیلزاد باید رسماً با رهبران روسیه و تهران نیز درین زمینه مذاکره کند؛ ورنه، شکل و ماهیت جنگ کماکان حفظ خواهد شد.