-------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

جستجوی این وبلاگ

۱۳۹۷ آذر ۲۵, یکشنبه

اگر جوان هراتی را بایگاردان عطا نور یا ضیاء مسعود می زدند؛ چه حال می شد!


سیاست متحدان بین المللی دوگانه است و اینک در برابر War Lord نوظهور در ارگ کابل یک گوش را در کرده اند؛ یکی را دیوار.
رئیس زازی آن جوان بی پناه که از حق خود در برابر عوامل قدرت مجبور به دادخواهی شده بود؛ از سوی گروه تروریستی ارگ موسوم به PPS به شدت منکوب و مصدوم شده، اکنون تحت تدابیر حساس امنیتی در شفاخانه امنیت ملی به سر می برد. او را از ناحیه صورت و قفسه سینه تقریباً معیوب ساخته اند. اگر چنین رفتاری ددمنشانه و ضد بشری مثلاً از سوی بادیگاردان عطا نور، استاد سیاف و یا شخصیت های دیگر انجام می شد، نخست یوناما گلو پاره می کرد که حقوق شهروندی زیر پا شده؛ سپس اتحادیه اروپا و سفارت های خارجی نسبت به نقض حقوق بشر به تلویزیون ها ظاهر می شدند. سروکله سیما ثمر هم پیدا می شد؛ فعالان مدنی هم بازار تیزی راه می انداختند؛ برج عاج نشینان درخارج هم از وحشت و بربریت جهادی ها درامه های تازه رقم می زدند و القصه که یک روزنامه معتبر انگلیسی یا امریکایی نیز هیاهو می آفرید که دست آورد های دموکراتیک در افغانستان در خطر است و جنگ سالاران همچنان از هیچ گونه خشونت گرایی و نقض قانون در برابر مردم دست بردار نشده اند.
گویا دست آورد های دموکراتیک، همان شعار « اسلام درخطر است!» سال های هشتاد میلادی است.