-------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

جستجوی این وبلاگ

۱۳۹۷ بهمن ۱۰, چهارشنبه

ابوجهل ( اشرف بن غنی) در خیمه لویه جرگه

نفاق بابا زیر چرخ تاریخ شده است.





چهار سال تمام وقت داشت؛ مگر اصلاحات در کمیسیون انتخابات را سد شد؛ انتخابات ولسی جرگه را قصداْ و عمداْ به گند کشید. حالا در خیمه لویه جرگه در محضر چند فرد دستچین شده، با رنگ زردی تمام می گوید که « در كميسيون‌هاي انتخاباتي اصلاحات گسترده وارد مي‌شود.»

قانون را استناد گرفته، هر زمانی که دلش خواست، رسم و رواج منسوخ ضد قانون را نافذ کرد. اکنون در آخرین فصل فضاحت سرنوشت، وعدۀ « تعدیل قانون» می دهد. ۲۴۹ کرسی مجلس را از طریق دو مغازه – ریاست دفتر ریاست جمهوری و کمیسیون انتخابات- لیلام کرد؛ هنوز از رای گیری به صورت بایومتریک داد می زند.

تا دیروز از تلویزیون رسمی دولت فریاد می کشید که این رهبران را چه کسی رهبرساخته و این ها از کجا آمده اند؟ اکنون پیشنهادات شان را گدایی می کند. نتایج انتخابات پارلمان را ماه ها در گروگان گرفت؛ اما در باره نتایج انتخابات ریاست جمهوری وعده را به حدی سر بالا کرده که حاضر است به برکت دروغ هشت شاخ طی دو روز با مردم شریک کند! یعنی یک شبه، سیستم هوشمند ثبت و گیرش آراء را از جوامع پیشرفته، در کابل و ولایات مونتاژ می کند.

از بس که به امریکا می نازید، بدون ترس و لرز و نفرین تاریخ، چهار سال تمام، پلان های جنگ قومی اما ( خوشبختانه ناکام) خانه به خانه را قدم به قدم راه انداخت؛ در ارگ گروه تروریستی تشکیل داد و زنش ۲۷۰ میلیون دالر را به حساب خود واریز کرد؛ خودش معاهده دو جانبه تشکیل «حکومت وحدت ملی» را زیر پا کرد؛ صلح را با شریکان خود به جنگ بدل کرد و برای آن که بیشتر خشم قومی را دامن بزند؛ بیماران بدنام عصبیت قومی را یکه یکه به حیث مشاور ارشد در ارگ مستقر کرد؛ حالا که ندای مصالحه از هر جا بلند شده، پیراهن پرخون داکتر نجیب را بر تن کرده و مدعی است که « كليد جنگ در اسلام آباد، كويته و راولپندي مي‌باشد».
با یک بکس به افغانستان آمد اما با میلیون ها سرمایه در امریکا و لبنان بر می گردند. تا دیروز به فرمان سفیر امریکا در برابر طالبان در نقش حاتم طایی عمل می کرد؛ حالا دهن کج کرده می گوید که صلح پشت دروازه‌هاي بسته توسط يك اقليت به نتيجه نمي‌رسد. اما یک نکته را راست و درست می گوید که ۱۶ ساعت در نفاق اندازی کار می کند؛ اما دیگران حتی دوساعت درین راستا کار نکرده اند.