-------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

جستجوی این وبلاگ

۱۳۹۷ دی ۱۴, جمعه

امریکا پایگاه های نظامی اش را به دیگران می گذارد یا منفجر می کند؟

امریکایی ها آخرالامر نتیجه گرفته اند که افغانستان «گورستان امپراتوری ها» بوده است. سخنان اخیر ترمپ در مورد افغانستان به گونه ای باور نکردنی ناقض گفته های خودش است و درکل سیاست امریکا را دست کم در سی سال اخیر باطل می کند. به گفته رئیس استخبارات هند در سال 2001، امریکا « با پای خودش به دهان شیر فروغلتید». اکنون معادله درحال تغییر است؛ شکست آمده و این شکست، از سوریه شروع شد. همزمان با شروع شکست ها از سوریه، محاصرۀ امریکا از سوی قدرت های منطقه ای در افغانستان نیز شروع شده بود. این تقابل، رویارویی عملیاتی و مخفی است؛ و زمانی به مطبوعات راه می یابند که پیمانه پُر شود و دیگر مجال مخفی کاری نباشد.
به نظر می رسد که امریکا با کنار کشیدن فزیکی از افغانستان قصد دارد قدرت های منطقه ای را در مرداب همین جنگ غوطه ور کرده و صرف با اختصاص منابع مالی جنگ، جان کندن روسیه و ایران را درین مرداب به تماشا نشیند و کیف کند. امریکایی ها مطالعات شان را در روحیه شناسی افغان ها درین مدت انجام داده اند. نتیجه احتمالن این شده که طالب نیرویی نیست که رفیق راه روسیه و همدم ایران یا نیروی نیابتی پاکستان باقی بماند. وقتی در افغانستان مستقر شد، وظیفه دفاع ازقدرت و حریم افغانستان در اولویت قرار می گیرد. این نیرو بعداً به همکاری تمامی گروه های مجاهدین، برضد روسیه و ایران به کار گرفته خواهد شد. افغانستان ساختار روانی ناشناخته ای دارد. به واکنش ارگ در برابر سخنان پرت و پلای اخیر ترمپ نگاه کنید. افغانستان می تواند با همه بجنگد.
اما زاویه دیگر قضیه این است که این جنگ به ابتکار امریکا آغاز شد؛ پس آیا خاتمه جنگ نیز در صلاحیت و توان امریکا است یا خیر؟ درین رابطه شدیداً شک و تردید وجود دارد. آیا امریکا پایگاه های عظیم خود در افغانستان را به افغان ها، روسیه و ایران وامی گذارد؟ یا به هند؟ کسی نمی داند. شاید روزی برسد که همه پایگاه های خود را ویران کرده و از راه پاکستان دو باره به پایگاه های خلیج برگردند. اما شکست در افغانستان الزاماً تضمینی به گرفتن وضع الجیش دایمی در خلیج نخواهد بود. قدرت های بزرگ آسیایی در مسیر عروج، و امریکا از هر منظر معروض به بحران است.