-------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

جستجوی این وبلاگ

۱۳۹۷ بهمن ۴, پنجشنبه

دکترغنی در یک قدمی برکناری دکتر عبدالله


مبارزه دکتر عبدالله برای رسیدن به مقام ریاست جمهوری نیست؛ دربهترین حالت به شعبه الحاقی آن است. 




دکترغنی در فصل آخر دوره ریاست جمهوری، آشکارا زاغ دکتر عبدالله را چوب می زند. اگر امریکایی ها اشارتی درتایید این اقدام جسورانه دکترغنی از خود نشان داده باشند، برکناری محقق مطابق روایت صلاحیت های«قانونی» رئیس جمهور، عندالزوم مقدمه برکناری دکتر عبدالله نیز می تواند تعبیر شود. اما آیا این تنش آفرینی در ماه های پایانی حکومت جنجال، به زحمت و هزینه اش می ارزد؟

البته این صلاحیت ها در قانون اساسی شرح داده شده است. القصه، این رویداد یک ضربۀ کاری بر موقف دکتر عبدالله است. اما بحث برکناری عبدالله مانند برکناری مانند برکناری محقق ساده نخواهد بود؛ نه از جهت این که مردم به طرفداری از عبدالله بلوا راه می اندازند؛ بلکه ازین جهت که حذف عبدالله از حکومت بدون مشوره و حصول رأی از هند، امریکا و ایران جنجال آفرین است.
 نکته مسلم این است که چه عبدالله در مقامش تا پایان انتخابات باقی بماند یا نماند؛ هیچ گاه از آدرس تیم انتخاباتی که تازه درست کرده، به ریاست جمهوری نمی رسد؛ نه از طریق آراء، نه از طریق تعامل و قمار های انتخاباتی. مشارالیه سابقه هضم چوکی ریاست جمهوری را ندارد. مثال برجسته آن، عقب نشینی خوش به رضای وی در سال ۲۰۰۹ در برابر کرزی و در سال ۲۰۱۴ در مقابل دکترغنی است. موصوف هیچ گاه برای رسیدن به جایگاه اول مجادله نمی کند. تجربه نشان داده است که میدان برده گی را « به خاطر منافع علیای کشور!!» به طرف مقابل تقدیم می کند.
دکتر غنی از تیم انتخاباتی جدید وی خیلی خرسند است. چون، مثل سال ۲۰۱۴ چالش ساز نیست. کل جنجال با دادن دو وزارت دفن می شود.