-------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

جستجوی این وبلاگ

۱۳۹۷ بهمن ۱۷, چهارشنبه

نخستین رویارویی یونس قانونی در برابر نماینده آی اس آی

غنی در کابل پر پر می زد. 


دکترغنی هیأت غیر دولتی در مسکو را «منافقان» خطاب کرد. عباس ستانکزی دولت کابل را «نامشروع» خواند؛ درعوض، هیچ یک از نخبه گان سیاسی در مسکو، از غنی دفاع نکرده و حتی استاد عطا از برگزاری دولت مؤقت سخن زد. مهم ترین لحظات نشست مسکو این بود که یونس قانونی در واکنش واضح به خزعبلات سخنگوی افغانی الاصل پنجاب، عباس استانکزی که پیوسته امارت اسلامی و امیرالمؤمنین ساخت آی اس آی را به رخ حضار می کشید؛ از نام « جنبش بزرگ مقاومت» به چالش کشید. برای شستن معاصی کبیرۀ یونس قانونی، فهیم و عبدالله، هنوز راه درازی در پیش است و این  چنین چنگ زنی ها به صورت نماینده آی اس آی کافی نیست. بازهم یک حادثۀ مثبت است. 

بازگشت به مسعود، بازگشت به راهبرد مقاومت سراسری یگانه راه بقای افغانستان است.

درکنفرانس، ملاعباس استانکزی طوری اعلامیه رسمی «امارت اسلامی» را قرائت می کرد که گویی در ارگ کابل، کنار مولوی هیبت الله نشسته است. نخبه گان سیاسی موسوم به ضد طالب، مثل عباس استانکزی صلابت سخن و مطالبه نداشتند و به گونه یی غیرضروری، التماس خود را به شکل « برادر برادر» مکرر می کردند.

 به نظر می رسد تا زمانی که حائل اضافی ( دولت کابل) از میان برداشته نشده،  رویارویی تاریخی بین طالب و ضد طالب، بالواسطه و مشابه به عروسک بازی های متناوب خواهد بود.
فقط یک نیرو قادر است طالب را لگام بزند:
مقاومت مطابق مانیفیست سیاسی و رزمی سردار تاریخ مقاومت، احمد شاه مسعود. 

دسته جات انفرادی و جزیره ای که در کنفرانس که مانند تکه پاره های عصر مقاومت حضور یافته بودند؛ فاقد برنامه، بدون مانیفست و منفعلانه بود. نماینده پنجاب، آمرانه حرف میزد. این هایی که تحت تلقین کرزی و غنی عادت کرده اند که واژۀ صلح را حق و ناحق مزه مزه کنند؛ نیاز به همدستی دارند تا مانند یک مشت واحد عمل کنند.