-------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

جستجوی این وبلاگ

۱۳۹۷ بهمن ۱۴, یکشنبه

اردویی که ملی باشد، از بین می رود؟


این دستور از کدام طرف است؟





آیا یک اردویی که ملی باشد، بودجه اش از خزانۀ ملی تأمین شود؛  و به وسیلۀ یک مرجع ملی هدایت و رهبری شود؛ یک گروه نیابتی می تواند آن را تجزیه و نابود کند؟

 درتاریخ کشورها، اردو زمانی متلاشی شده که یک جنگ بزرگ و سرنوشت ساز را باخته است؛ مانند اردوی هیتلر یا ناپلئون.  اردو ها، نه اردوی دورۀ نجیب و نه اردوی فعلی در افغانستان در هیچ جنگی شکست کامل نخوردند. اما هردو اردو با همه رشادت های حیرت آور خویش، با هزینه و امکانات «خارجی» روی پا ایستاده بوده اند. 

من درین چند روز به این فکر می کنم به عباس استانکزی که باید درین روزهای حساس « آب خود را پُف کرده» بنوشد تا واکنش شدید عمومی خصوصاً نیروهای ضد طالبان را برضد خویش سر از نو نشوراند؛ چطور یکی و یک باز اجازه دادند درحالی که هیچ توافقی روی کاغذ پیش نویس نشده، از فروپاشی اردوی ملی سخن بگوید؟

این دستور از کدام طرف است؟

تلخ ترین واقعیت این است که اردوی افغانستان، از چشمه هزینۀ ملی سیراب نمی شود؛ زیرا پول و لوژستیک آن از سوی امریکا تدارک می شود. همان گونه که اردوی نجیب از خارج تامین می شد. اردو زمانی ازبین می رود که پول و اسلحه و مهمات سرش قطع شود. اکمالات اردوی نجیب وقتی قطع شد، رهبری سیاسی دولت نیز با جناح های «مجاهدین» همدست شدند. پس اردو چه می توانست بکند؟
حالا هم همان فارمول است. عباس که این مساله را پیش کشیده، صد درصد هیأت امریکایی برایش از قطع تدارکات مالی و نظامی اردوی ملی چراغ سبز داده است تا همه بترسند و به توافق حاصل شده گردن خم کنند. افزون برین، رهبران سیاسی کنونی هم پیشاپیش به درگاه طالب رفته روان هستند. با این وضع، چه انتظار دارید که چی شود؟