-------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

جستجوی این وبلاگ

۱۳۹۷ اسفند ۹, پنجشنبه

این چیزها فقط می تواند درافغانستان اتفاق بیفتد

گفتار حکمتیار با نجفی زاده را دیدم. وی یک قلم منکر است که کابل را به توده خاک بدل نکرده. هم اکنون هزاران بازمانده بی سرپرست از کشته های راکت های حکمتیار درداخل و خارج از افغانستان زنده و حاضر اند.
بعضی ها به شادروان احمد شاه مسعود ایراد می گیرند که چرا در همان سال ۱۹۹۶ که همه رهبران را به شمال پناه داد، سر گلبدین را زیر بالش نکرد. حالا حکمت دوراندیشی مسعود بزرگ را می توان به روشنی مشاهده کرد. او درست تشخیص داده بود که آدمی مثل حکمتیار باید زنده بمانند تا روزی چند بار احساس فلاکت و مرگ کنند؛  زیر باران دادخواهی و قضاوت چند نسل ایستاده باشند و خود مردم وظیفۀ قتل و قضاوت در باره آنان را به طور زنده به عهده داشته باشند.