-------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

جستجوی این وبلاگ

۱۳۹۸ فروردین ۱۰, شنبه

صلح افغانستان نذرانۀ اژدهای مشترک اقتصادی است

 با این همه باز و بستن دروازه های دپلوماتیک و اطلاعاتی بین ده دوازده کشور جهان و منطقه برای رسیدن به یک اجماع پایدار در حوزه افغانستان، خاموش شدن تفنگ ها به خصوص در ایالات مرزی افغانستان از عقل به دور است. تلاش برین است که لااقل یک چهارچوب آزمایشی برای ایجاد موازنه بین منافع متفاوت و متضاد نیروهای سرمایه گزار در جنگ وکالتی افغانستان شکل بگیرد؛ سپس پرسش اصلی به میان می آید: آیا توازن مأمول پایدار خواهد بود یا عبوری؟
زیرا جنگ افغانستان در چهار مرحله ده ساله، چهار مرتبه خصلت عبوری خود از یک مرحله به دور بعدی را به اثبات رسانده است. نیروهای داخل خانه، تابع قوانین عام سیاست استراتیژیک سرمایه گزاران جنگ می باشند. پاکستان واقعاً دریک منجنیق بند مانده. جنگ افغانستان اینک در فاز چهارم خود به سوی اقتصادیزه شدن روان است؛ که از سوی قدرت های آسیایی نو ظهور- هند وچین و ایران- رهبری می شود. این زاویۀ قضیه، برای سیاستگران سنتی پنجابی در پاکستان چندان قریب الوقوع نبود. جنگ افغانستان سرانجام به سوی پاکستان انتقال یافت؛ نه از طریق لشکرکشی و ترورهای عملیاتی، بلکه با روی پا شدن اژدها های اقتصادی که می توانند پاکستان را بلع کنند. این اژدها برای تغذیه خویش خواه ناخواه و حتماً از افغانستان عبور می کنند. از شمال به جنوب، از جنوب به شمال، از شرق به جنوب، از جنوب به غرب... حفظ جنگ در افغانستان حالا تقریباً به ۱۲ کشور درحال توسعه ضربه می زند!