-------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

جستجوی این وبلاگ

۱۳۹۷ اسفند ۲۲, چهارشنبه

سرش به نام هنرمند سفید شده. اما چشمه ابتکار و جوهر آفرینشی اش خشکیده. هنرمند نگران این موقعیت ابتذالی اش نیست و نمی خواهد باشد. هیچ آهنگ نافذ و ماندگاری هم ندارد. هر روز یک «کیبورد» را روی فرش گذاشته، هر روز یک سرود می خواند و هی می خواند و معلوم نیست چی می خواند! ساز و سامانۀ آهنگش همه یک رنگ است. با ارکستر یک نفره می خواند که کیبوردش کار یک دلگی نفر را می کند. این اگر هنر است، لعنت و اسف پس چی باشد؟