-------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

جستجوی این وبلاگ

۱۳۹۸ فروردین ۲۸, چهارشنبه

از قلم فقیر سید مخدوم رهین

در جستجوی صلح

مردمان عجیبی هستیم، آیا با فرستادن صدها نفر به جلسه صلح می توان به مذاکره پرداخت. در کجای دنیا به این تعداد نفر در مذاکرات صلح اشتراک کرده اند.؟!
از جانبی بحران اعتماد آن قدر ما را بد گمان و ظنین ساخته است که نمی توانیم تصور کنیم که یک حلقه کوچک در مذاکرات صلح می تواند از همه ما نمایندگی کند و این تخم بد گمانی افشاندن کار حکومت های نابکاری بوده است که انباشته از تبعیض و جفا کاری و دسیسه بر ضد ملت و وحدت ملی بوده اند.
این فقیر معتقد است که یک هیات صلح دوازده نفری تشکیل شود با این اوصاف:
هیات بتواند از آرمان های صلح جویانه عموم آحاد ملت نمایندگی کند.
هیات از احساسات سخیف قوم و قبیله پرستی بر کنار باشد و به کلیت ملت ما بیندیشد. با فن حل منازعات آشنا باشد، به معارف اسلامی و تاریخ وطن وارد و بانیاز ها و درد های ملت ما آشنا باشد. تا حد امکان از نظر قومی و جنسیتی و قشری متنوع باشد. نمایندگی از توده کند نه از منافع اشخاص و حلقه های خاص به اصطلاح « مطرح». هماهنگ و همآواز مذاکره کنند نه اینکه هر فرد عقیده شخصی اش را بیان دارد.
اعضای چنین هیاتی با مشوره حلقه های مدنی و زنان و جوانان تعیین گردد.