-------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

جستجوی این وبلاگ

۱۳۹۸ فروردین ۱۵, پنجشنبه

پته خزانه، هزار ساله باشد یا سی ساله هیچ تاثیری بر زیبایی شعر های غنی یا ننگیال ندارد

رضا روزبهان
ناشناس بی هیچ تردیدی یک اسطوره زنده است، سخنان من درباره ایشان در یوتیوب هست اما اسطوره یی در موسیقی، اگر برای دانایی اش در زبان او را دوست می داریم، فراوان دانایان دیگر هم هستند که عمرشان صرف قلم و کاغذ و تحقیق بوده است.
دو دیگر، پته خزانه، هزار ساله باشد یا سی ساله هیچ تاثیری بر زیبایی شعر های غنی یا مثلا ننگیال ندارد، نوشته های استاد وفا به تنهایی برای زیبایی زبان پشتو کافی است، همین حالا زبان هایی هستند که دو صد سال عمر مکتوب ندارند و چندین نوبل ادبی گرفته اند و زبان هایی کهن هم هستند که در حال فراموشی اند مثل زبان سغدی در پامیر که آثار با عظمت شاگردان مانی پیامبر به آن نوشته شده اما گویندگان امروز آن ، حتی نوشته یی کوتاه ندارند.
سه دیگر، عادت تحقیر همدیگر، سنت نکوهیده ایست 
که البته با صدارت محمود خان شروع شد و امیدوارم روزی تمام شود، هر کسی در خانواده و زبان و مذهب و فرهنگی زاده شده که اختیاری نبوده ، این زاده شدن بی اختیار، نه فخری دارد و نه افسوسی .
همه زبان های سرزمین ما، گنج مشترک ملی است، از اوزبیکی و ترکمنی تا بلوچی و پشه یی( پاشایی)و شغنی و سغدی و پامیری و البته پشتو و فارسی .
کسانی که بسیار زبان با شکوه فارسی را عزیز می دارند ، خرج یکی از هفده دفتر پر زرقشان را موقوف بازسازی مقابر سلاطین سخن فارسی چون انوری و سنایی و منوچهری و ناصر خسرو و فرخی و رابعه و ... یا مصروف نشر آثار آن بزرگان و صدها سخنور دیگر کنند، جای شرم است که در همه کابل نمی توان یک دیوان منوچهری یا سید حسن یا حتی کتب موفق و وراق و بیهقی و کسایی پیدا کرد . چند کتاب مختصری هم که منتشر شده به همت همان استاد حبیبی است که آماج ناسزای ماست .
من خجالت می کشم که ارباب فضیلت و فرهنگ ، کارشان حواله ناسزا به زبان هم دیگر است . قاعده استقرا مدت هاست در منطق منسوخ شده، بدسگالی مثلا داکتر اشرف غنی، را نمی توان به همه گویندگان زبان پشتو وسعت داد و بد عهدی بهمدان را به گستره همه تیر و طایفه اش .