-------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

جستجوی این وبلاگ

۱۳۹۸ خرداد ۳۱, جمعه

بزرگ ترین ضربۀ سیاف برمرجعیت فقاهتی طالبان

افغانستان راه خود را از عربستان و مراجع دینی پاکستان جدا می کند. 




همزمان با پیشرفت مذاکرات برای رسیدن به یک سازش ممکن با طالبان، پیشنهاد ناگهانی استاد سیاف برای تغییر نام شهر چاریکار به شهر « امام ابوحنیفه» مطابق یک اجندای جدید و استراتیژیک اعلام شده و جوانب درازمدت و فراگیر دارد. نخستین پی آمد این اقدام، ایجاد یک مرکز پژوهشی جهانی حول افکار و آموزه های شخصیتی دینی است که اصالت غیرعربی دارد و چهار شاخۀ پیروان احناف از آن حساب می برند.

استاد سیاف با این اقدام راه اسلام گرایی افغانستان را از مجامع مفتیان عرب مستقر در حوزۀ عربستان و محور های افراطیون تسنن در پاکستان جدا کرده و بستر رهبری تازه و با اعتباری را در سطح منطقه و جهان در داخل افغانستان فراهم می آورد.

  درحالی که اندیشه ورز پیشگام اهل سنت با وجهه جهانی اصالتاً از حوزه غیر عرب از خراسان برخاسته است؛ اما افغانستان چهل سال است که از نظر فتوا های دینی درامور جهاد و استایل های زنده گی اجتماعی در اسارت مفتیان فرتوت سعودی و مولوی های ساخت آی اس آی و دیوبندی در شبه قاره به سر می برد که هم دنیای خود را خراب کرده اند و هم کشور شان را.

تاسیس مرکز رهبری و مرجعیت دینی و تفسیر در چاریکار، چشم انداز تازه ای در مبارزه با پاکستان و دنیای افراطی عرب می گشاید و به اختراع «امیرالمومنین» های مقطعی و نیابتی برای اعمال سلطه بر افغانستان نقطه پایان می گذارد. چنین مرکزی به مرور، قداست زادگاه امام اعظم را برجسته کرده و از نظر نفوذ و تعلیمات خویش رو در روی شهر مقدس قم قرار می گیرد.

شهر امام ابوحنیفه مراجع دینی را در حوزۀ شهر بخارا و کل آسیای میانه از همین جا رهبری خواهد کرد. این طرح هرگاه جامۀ عمل درپوشد، مقدمه ای یک تغییر تاریخی خواهد بود که حتی می تواند در آینده ها محور یا مرجع توجیهات فقاهتی منظمی را شکل بدهد تا بتواند جنگ های داخلی در ایران پسا خامنه ای را تئوریزه و مدیریت کند.

 چرا این پیشنهاد هجده سال پیش، یا بعد از سقوط دولت دکترنجیب الله مطرح نشد؛ حالا امام اعظم از کجا و برای چه منظوری به صحنه آورده شده است؟
این را باید خود آقای سیاف پاسخ بدهد. او در وهله اول قصد دارد از نظر قدرت مذهبی و گستره تفاسیر دینی به رزم طالبان برود. افغانستان، خود به درگاه اصلی فتوا و تفاسیردینی مبدل خواهد شد. آموزه های امام ابوحنیفه هرگز درمغز آدم ها، بذر فرخنده کُشی و سنگسارها و دهن دریده گی هایی از نوع مولوی حیات الدین نمی کارد. این اقدام برای پاکستان و سعودی خبر خوشی نیست.
این پیشنهاد در اساس، به حفظ و تامین امنیت کامل پایگاه بگرام در پروان نیز مرتبط است.