-------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

جستجوی این وبلاگ

۱۳۹۸ مرداد ۲۷, یکشنبه

پیمان امریکا با طالبان تاکتیکی است

هیچ موردی تا کنون رو نشده است که نشان دهد طالبان از مطالبات افراطی و شدیداْ محل گرایی خویش در برابر مردم افغانستان یک اندازه کوتاه آمده باشند. اوضاع هم پیچیده است و هم مسخره. امریکایی ها درظاهر قضیه، جمهوریت و دموکراسی با امارت و شریعت معاوضه کرده و به روی خود نمی آورند که افغانستان را تحت نام مبارزه با تروریزم در حیطه خویش در آوردند.
این مسآله حداقل ممکن است تا انتخاب دو بارۀ ترمپ به ریاست جمهوری امریکا داغ بماند؛ اما ویرانی جمهوریت و دموکراسی اثرات درازمدت برجا می آورد.

امریکا مدلل شده است که افغانستان استخوان تیزی است که اولاْ از گلو تا نمی رود و ثانیاْ اصلاْ قابل هضم نیست. واپسین مضمون تجربی امریکا در واقع آخرین درس هایی است که شوروی و انگلیس گرفته بودند. اما حالا چی می شود؟
پی آیندي روی گردانی از افغانستان امروز با عواقب گریز شوروی و انگلیس در قرن نوزده و بیست، برابر نیست. تبعات رها کردن افغانستان پس از تجاوز از سوی قدرت های کلاسیک، طوق لعنت خطرات اضطراری و زودرس را متوجه مهاجمان نمی کرد؛ اکنون ماجرا عکس الحرکت دارد. اقتصادهای نو ظهور آسیایی، سلطۀ فرامرزی و قراردادی امریکا را در آسیا و حتی بازار های قاره یی به مبارزه می طلبند و حضور امریکا در افغانستان، بیشترینه، امنیتی و معطوف به آیندۀ بسترهای انرژی است.
پیمان امریکا با طالبان تاکتیکی و لرزان است و همزمان با شروع مفرزه های مخفی ایران درافغانستان و انتخاب مجدد ترمپ به ریاست جمهوری، لقب دهشت افگن دو باره به طالبان هدیه داده خواهد شد.