-------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

جستجوی این وبلاگ

۱۳۹۸ شهریور ۶, چهارشنبه

ضربۀ مرگبار امریکایی ها به منافع ملی افغانستان

افغانستان به فصل تازه ای از نبرد های زنجیره یی وارد شد. 



سرانجام تابوت برای جمهوریت و دموکراسی در دوحه ساخته شد.
از چهار محور مورد بحث خلیلزاد با گروه تروریستی طالبان، فقط دو مبحث آن مورد توافق قرار گرفته و دو مورد بسیار حیاتی دیگر ( گفت و گوی مطمئن بین الافغانی و آتش بس) به حال خود رها شده است. طالبان درسالیان پیسن، با سران عمده جمیعت اسلامی از جمله استاد عطا، یونس قانونی، به شمول دودمان مارشال فهیم در تفاهم و جور آمد قرار داشته اند. دهان اندازی های نا به هنگام دکترغنی به بروپاچه سیاسیون و نظامی های مقاومت،
 رانش مخالفان به سوی طالبان را تسریع کرد. اما بستر بحران افغانستان هم در زمینه داخلی و هم از منظر منطقه یی، کثیرالجوانب است و با تأمین شدن منافع یک یا دو خانواده، کار صلح و ثبات به سامان نمی رسد. دفاع از افغانستان به موضع این چند نفر محدود نمی شود. چانس حکومت داری بی درد سر برای طالبان در مواجهه با میلیون ها تنی که از آنان گزیده شده و کشته داده اند؛ کمتر از ده در صد است. همان در درصد هم شدیداً با جنگ چندین جانبه همراه خواهد بود.

امریکا ضربه سختی به منافع افغانستان و مردم ما زد. جمهوری خواهان یک دست آورد انتخاباتی برای خود شان درست کردند. هرچند هیچ ضمانتی وجود ندارد که امریکا به تعهدات رسمی خود با طالب پایدار بماند، اما جنگ چندین کشور علیه چندین کشور در ابعاد تازه یی در پیش است. ازین پس موج تننفر فراگیر نسبت به امریکا در سراسر افغانستان در گردش خواهد بود. این موج نفرت مستقیم و غیر مستقیم منافع امریکا را آماج می گیرد.

 درین میان، افغانستان با هند پیمان راهبردی دارد و هند غیر از آن نیز به خاطر منافع خود، با تمام قدرت پیچیده یی که دارد برای سبوتاژ و سرکوب دولت طالبان دست به کار خواهد شد. تعریف منافع بزرگ قدرت های آسیایی به ویژه هند در حوزه افغانستان مشخص این است که صرفاً طالبان خلع سلاح شده می توانند به کابل رفت و آمد داشته باشند؛ نه در مسند حکومت مداری. طالب مسلح جایش در سرحدات و همان پناه گاه های پاکستان است.

موضع ایران که نیازی به تبصره ندارد و سنگر بندی ها از فراه تا پنجشیر، از نورستان تا خوست را شاهد خواهیم بود. نوزده سال پیش، شادروان احمد شاه مسعود بزرگ در نبرد نا برابر با تروریزم مورد حمایت پاکستان، عربستان، امریکا و جزایر خلیج شکوهمندانه ایستاده بود. کمک های ایران و روسیه فقط در حدی بود که جبهه مقاومت نه بمیرد نه بتواند دست به تعرض بزند.

اکنون وضعیت طور دیگر است. منافع قدرت های ضد امریکا در افغانستان مستقیم تر از گذشته زیر تهدید است و تقابل هند و ایران پر رنگ تر از هر زمان دیگر. هیچ سازشی از نوع سازش بین امریکا- طالب در جناح ایران- هند قابل گمانه زنی نیست. شاید امریکا درین مرحله، طالبان را از مخفی گاه های شان بیرون کرده و مستقیم با نیروهای مخاصمش درکابل و محورهای غیر سرحدی با داعش به جنگ می اندازد.
تجربه نشان داده است که لشکرسازی به نام داعش با واکنش سریع و مرگبار ایران و روسیه مواجه خواهد شد. اگر لازم افتد، ایران و روسیه به هدف سرکوب داعش از هر گزینه یی استفاده خواهند کرد. درحال حاضر از سازش نانوشته بین روسیه و امریکا چیزی نمی دانیم.