-------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

جستجوی این وبلاگ

۱۳۹۸ شهریور ۱۲, سه‌شنبه

دفاع از جمهوریت کار غنی و عبدالله نیست


ما از حوادث تاریخی زیاد فاصله نگرفته ایم. حافظه ما به روایت و مستندات مکتوب و تصویری به ما می گوید که امریکا قبل از عبور لشکر طالبان از ناحیه مرزی چمن به سوی قندهار، متحد آن گروه بود. اتحاد کنونی امریکا- طالب صرفاً شروط واگذاری دو باره قدرت به آن ها را تسجیل می کند. ( درصورتی که زور شان برسد).
دکترخلیلزاد وابستۀ کمپنی یونوکال و اشرف غنی دربانک جهانی، مبلغان جهانی و ترجمان طالبانیزم بودند. کدام حادثۀ نادری روی نداده است. اصل کلیدی این است که چه گونه از افغانستان دفاع شود. غنی و حامد کرزی چه کاره اند که صرفاً در لفظ در خط دفاع از «جمهوریت» ایستاده شوند؛ درحالی که به اثر عرق ریزی های وی، ده ها هزار طالب و تروریست « باعزت» از حبس رها شده اند؟!
همه ای این ها پوره می دانستند که طالب، بخشی از اردوی محلی آی اس آی است که یگانه وجه تمایزش، نداشتن یونیفورم رسمی اردوی پاکستان است. مابقی همه مسایل واضح و اثبات شده است. هیچ اهمیتی ندارد که طالب به چی قومی وابسته است. طالب، قوم خود را کمتر از دیگر اقوام قتل عام نکرده است. پس، دفاع از جمهوریت و افغانستان کار نیروهایی است که درحاشیه رانده شده اند. کسانی که نیروی دفاع از شرف و تمامیت ارضی افغانستان را پارچه پارچه و داغمه کرده بودند؛ دورۀ شان سپری شده است؛ چه نام شان دکترعبدالله باشد؛ چه قانونی یا بسم الله.
اکنون که صف آرایی جدید قدرت های آسیایی علیه اتحاد طالبانیزم با امریکا کلید خورده، این ذوات بزرگ ترین خطر ( اما گذرای) سبوتاژی برضد رهبری جوان مقاومت به حساب می روند.