-------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

جستجوی این وبلاگ

۱۳۹۸ شهریور ۲۶, سه‌شنبه

انرژی برق افغانستان در خدمت سیاست امریکا است

دکتور ملک ستیز
سال ۲۰۱۲ ناتو همایشی را زیر نام «هم‌گرایی نهادهای غیر نظامی با برنامه‌های ناتو در افغانستان» در بروکسل راه‌اندازی کرده بود. در این همایش نمایندگان نهادهای حامی افغانستان سخن راندند. یکی از سخن‌رانان به نمایندگی از بانک‌های جهانی برای حمایت از بازسازی افغانستان بیانیه‌ی مبسوطی پیش‌کش کرد. در جمع سخنانش به انتقال انرژی برقی از آسیای میانه به افغانستان سخن گفت و در بخش از سخنانش افزود:«تنها زیرساختار های انتقال برق ۲۳۰ ملیون دالر هزینه برداشته‌است. از سویی‌هم خرید برق از آسیای میانه منبع کلانی می‌خواهد که ما آن‌را جداگانه، تمویل می‌کنیم». سخنان وی، مرا که کوچک‌ترین تجربه‌ای در زمینه‌ی بازسازی زیرساختار ها ندارم به فکر واداشت. در هنگام صرف غذا اتفاقا با هم سر خوردیم. من از این آقا پرسیدم که بهتر نبود حد اقل نیم این مخارج کلان را در اعمار مراکز تولید انرژی برق بر دریاهای افغانستان هزینه می‌کردید. پاسخی که وی برایم سپرد به درس فراموش‌ناشدنی تبدیل شد. «دارنده‌ی اصلی این منابع امریکا است. امریکا می‌خواهد با خرید و انتقال انرژی برقی از آسیای میانه به افغانستان شاهرگ دگرگونی‌های منطقه‌ای را در حیطه‌ی قدرت اقتصادی خود داشته باشد. در حین زمان انرژی برق در هر جامعه سرنوشت سیاسی ‌آن‌را تعیین می‌کند.»
هرگاهی که برق می‌رود و کابل تاریک می‌شود همین پاسخ روحم را دگرگون می‌سازد. وقتی کابل تاریک می‌شود سرنوشت سیاسی این پای‌تخت جنگ‌زده سیاه می‌شود و به خوبی می‌دانم که چرا؟