-------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

جستجوی این وبلاگ

۱۳۹۸ مهر ۲۳, سه‌شنبه

کابوس توطئه و نا هم آهنگی در سکتور دفاعی در بدخشان


وضعیت طوری حفظ می شود  که باند گروپ های مسلح به حیات خود ادامه بدهند.



گزارش می رسد که در بدخشان به تعداد 123 دسته تروریستی شامل 4000 تفنگ دار سرگرم فعالیت اند. رهبری این گروه ها به دست قاری فصیح الدین است که چندی قبل نیروهای امنیتی به دروغ مدعی کشتن وی بودند. شمار دهشت افگنان خارجی در میان این عده، به 500 تن تخمین شده است. تعداد پلیس در بدخشان حدود 2400، پلیس محلی بیش از 900 است. این درحالی است که دو کندک مرزی درهمکاری با 450 تن از سربازان نظم عامه در آن جا مستقر می باشند. مبارزان و کارکنان امنیت ملی تعداد شان بیش از 400 نفر است و به اضافه یک لوای اردوی ملی و هزار تن از افراد مسلح موسوم به خیزش مردمی نیز از بدخشان دفاع می کنند؛ با آن هم اوضاع در آن جا آشفته، متزلزل و سرشار از توطئه و خیانت داخلی است. 
هیچ نقشه و پلانی برای تخریب مسیرهای تدارکاتی و عقبۀ بسترهای تروریستی وجود ندارد.
دلیلش چیست؟
این را وزارت دفاع و جنرال های سرباز فروش و پاسگاه فروش ها باید پاسخ بدهند. به صد ها موتر و واسطه نقلیه بدون استهلاک در روی کاغذ های راپور تاریخ مصرف شان ختم نشان داده شده و ده های دستگاه دیگر غنیمت شده قلمداد می شوند.

تجربه نشان داده که اگر از 400 تن از نفرات امنیت دریک نقطه هدف با مسوولیت و دقت کار گرفته شود، دسته جات طالب و تروریست به سرعت متلاشی می شوند. حال تصور کنید که این همه قواء قادر به شکستن تیرپشت باند گروپ ها نشده است. تصور کنید مخارج تنها یک لواء اردوی ملی در یک موقعیت رزمی چقدر است. امکانات و هزینه مثل شاخی باد می شود اما کارآمدی این همه تشکیلات عریض حاصلش همان رسوایی های امنیتی است که همه روزه از رسانه ها از آن خبر می شویم.
گدودی در واحد های پرخرج دفاع از بدخشان مشت نمونه خروار از وضعیت سراسری قوای دفاعی در سراسر کشور است.