-------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

جستجوی این وبلاگ

۱۳۹۸ مهر ۲۸, یکشنبه

ترکیه چه گونه در باتلاق سوریه سر به تالاق شد؟


امریکا در سوریه کامل شکست خود را پذیرفته و جا خالی کرد. ترکیه، دنبالۀ سیاست داعشی امریکا در سوریه است. بازپیوند کُرد ها روژاوا به دولت سوریه، یک جنگ فرسایشی علیه ترکیه را کلید زد. ترکیه، در برابر سوریه، همسان پاکستان در برابر افغانستان است. جنگ مزمن اما برای ترکیه دهشت ناک است. 



در پایان هفته نخست حمله نظامی ترکیه به سوریه چرخشی چشمگیراتفاق افتاد که بنحوی بنیادی اوضاع استراتژیک را تغییر داد و ظاهراً بطور قابل توجهی پایان کلی جنگ را در سوریه نزدیک کرد. در نتیجه مذاکرات چندین ساعته در در پایگاه هوایی روسیه در «حمیمیم» - نمایندگان دولت مرکزی سوریه و کردهای سوریه «روژوا» موفق شدند درمورد اقدامات مشترک برای مقابله با تجاوز نظامی ترکیه به توافق اصولی برسند. تصویر کلی عملیات جنگی در منطقه مورد تهاجم بلافاصله تغییر کرد. یگانهای پیشرو ارتش سوریه و پنجمین سپاه مکانیزه  و همچنین هفتمین لشگر سوریه با سرعتی برق آسا در کلیه مناطق «روژوا» مستقر شدند. در غرب آنها وارد شهرهای بزرگ «منبج» و «کوبانی» شدند و بدین ترتیب برای ترکها راه انتقال نیروهای کمکی از«ادلب» و«عفرین» را برای ارتش ملی سوریه، که نیروی دست نشانده ترکیه  است، بستند. در مرکز نیروی زمینی دولت سوریه بصورت جهشی غیرمنتظره از «فرات» از بزرگترین سد کشور در شهر «تابکا» عبور کرد و شهر«عین عیسی» را، ضمن محدود کردن امکانات برای توسعه«دلان» ترکیه  در این بخش، اشغال کرد. در شرق شهر «قامیشلی»، نیروی زمینی سوریه یگان های نظامی را بخوبی مستقر کرد. این واحد بزرگ با دریافت نیروی کمکی، درعمل همه مناطق شرقی را، ضمن فرصت ندادن به ترکها برای پیروزی در این بخش کشور بطور کامل تحت کنترل گرفت. بدین ترتیب اگر به نقشه مقاصد و نیات ترکیه و وضعیت واقعی صحنه جنگ بنگریم، بدیهی است که حمله رعدآسای آنکارا در سوریه شکست خورده است. از منطقه ای به مسافت 340 کیلو متر که توسط ترکها برنامه ریزی شده بود آنها موفق شدند تنها نوار بین شهرهای«تل ابیض» و «راس العین» بطول 80 کیلو متر را اشغال کنند. بوضوح دیده شده که هنگامیکه ارتش سوریه در اولین ساعات از غرب و شرق نزدیک شد، منطقه حائل ترکیه تنگ تر شد. امکانات برای نفوذ و توسعه طلبی بعدی و تغییر اوضاع به نفع ارتش ترکیه بسیار محدود است. تحلیلگران نظامی خارجی خاطر نشان می کنند که اگر در روزهای نخست ارتش ترکیه کردها را محاصره می کرد بطورغیرمنتظره جبهه کردها براحتی ازهم می پاشید، زیرا  آنها در یک وضع سردرگم و نگرانی آوری قرار داشتند. ترک ها جنگ با ارتش منظم و رزم دیده را انتظار نداشتند، بویژه که روسیه بطور روشن هشدار داده بود که حمله هوائی به ارتش زمینی سوریه را اجازه نخواهد داد.

در روزهای اخیر وزیر دفاع و رئیس ستاد کل ارتش ترکیه بطور منظم با همکاران روس خود درباره مناطق امن تماس می گرفتند و پاسخ می شنیدند که همه این نگرانی ها به ارتش دولتی سوریه که از مرزهای کشور پاسداری می کند مربوط است. در حقیقت آنکارا با اعتماد بنفس خود را به کوچه بن بستی راند که می تواند برای او به یک شکست بزرگ نظامی، سیاسی و اقتصادی بیانجامد. ترکیه سه اشتباه بزرگ استراتژیک را مرتکب شد.

1- پیش از هرچیز آن امکان دستیابی به توافق بین رهبران کرد و رهبری سوریه را دست کم گرفت، و همچنین در مقاصد فوری خود و امکانات سوریه نادرست حساب کرد. ترکها بنا بر برخی گزارشها تصور کردند که «دمشق» از عملیات آنها برای آنکه به «ادلب» برسد، استفاده و وقتی برای واکنش به اقدامات ترکیه در «روژوا» پیدا نخواهد کرد. معلوم شد که «اسد» آماده واکنش و پاسخگویی است.

2- ترکیه نتوانست پشتیبانی هیچ کشوری را جلب کند. ترکیه امکانات خود را محدود کرد و زیر باران اتنقاد بین المللی قرار گرفت. سرانجام «اردوغان» با دست خود مشروعیت بین المللی دولت اسد را در دفاع از کردها که تا مدتها از آن محروم شده بودند فراهم کرد

3- ترکها مایل به محدود کردن تلفات خود (از بیم واکنش های  داخلی) بودند و به همین دلیل از واحدهای کمی در حد  تیپ های 3- 4 استفاده کردند. بار اصلی جنگ را آنها تلاش کردند با عجله بعهده ستیزه جویان «ادلب» و «ارتش ملی سوریه» که توسط خود ترکیه ایجاد شده بگذارند. اگرچه واحدهای ترکیه در تعدادی نقاط به اهداف خود رسیدند، ولی «ارتش ملی سوریه» همه جا توسط ارتش زمینی سوریه و توسط دسته های جداگانه ای که به ارتش زمینی سوریه پیوستند، شکست خوردند. «آنکارا» اکنون در وضعیتی نیست که عملیات را تشدید کند، لحظه مطلوب برای این مسئله از دست رفته است.

این تنها بخشی از مشکلاتی است که برای ترکیه پیش آمده. آنطور که رهبر حزب اتحاد دمکراتیک «صالح مسلم» گزارش داد، توافق نامه امضاء شده در«حمیمیم» دمشق توسط کردها، بویژه اهداف اصلی زیر را در بر دارد:

مطابق توافق نامه طرفین کنترل مرزهای «روژوا» در اختیار خواهند داشت و در آینده با نیروهای مشترک آزادسازی «عفرین» را که توسط ترکها تصرف شده آغاز خواهند کرد.

احتمالا این حمله کاملا بر «ادلب» تاثیر خواهد گذاشت. موجبات این امر را خود ترکها فراهم آوردند، چرا که ستیزه جویان«عفرین» و «ادلب» را ضمن نقض همه توافق‌ها در مورد مناطق تنش زدایی، درعملیات «روژوا» درگیر کردند،. ترکها با تصور«جنگ کوچک پیروزمندانه» در گرداب افتادند.