-------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

جستجوی این وبلاگ

۱۳۹۸ آذر ۲۳, شنبه

دکترعبدالله «دنده پنج» امریکایی دم تایر لاری بی برک اشرف غنی است


چرا بانو علم حوا نورستانی یک دم سر به شورش زد؟



حوا نورستانی از دو سو زیرفشار مضاعف قرار دارد. از سوی تیم حاکم و از جانب ثبات و همگرایی - جبهه ارجاع به قانون ولوایح.

 تمام فاکت ها مشخص می کنند که تیم حاکم، از شنیدن واژه «تقلب» ناگه اختیار اعصاب خود را از دست می دهد. داستان همان نفری است که یک هندو را کشته بود؛ بعد دستخوش هراس و عذاب وجدان شده و هرکسی را که درراه می رفت؛ متوقف می کرد و از یخنش گرفته می گفت: چی هندو، هندو می گویی!؟

هرچه طرف مقابل با ارقام و آمار و مستندات به میدان می آید، تیم حاکم لاچار، به مذمت سیاسی و شعاری روی می آورد؛ مثلاً دوره توپ و تفنگ ختم است و ازین قبیل احادیثی ضاله که در واقع نمد پوش جریان واقعی کشاکش انتخاباتی است. از طریق بازتولید یا یک نوع ترس گذشته درحال، برای خود سپر می سازند؛ به جای آن که درمقابله با استدلال آماری و مستند تیم مخالف، درموضع مفاد قانون و ارائه آمار تثبیت موقعیت کنند.

مثل آفتاب روشن است که گروه غنی فقط به همان 300 هزار رأی غیربایومتریک چشم دوخته و بدون عنایت به اعتبارملی انتخابات و اثرات ویرانگر آن برآینده نظام سازی درکشور، با قبول همه عواقب خراب، شانه بند کرده است که درقدرت بماند.

چون نیک بنگریم، گروه غنی که درین پنج سال، به پول بی حساب و خودسری های اداری معتاد شده، اگر خدا را از آسمان هم تا کنید؛ حاضر به چشم پوشی از قدرت نیست. حتی برای آن ها مهم نیست که جانشین آن ها لزوماً عبدالله خواهد بود یا حکومت عبوری. عبدالله اثبات کرده است که درهیچ شرایطی پیشگام دستیابی به قدرت ( با وجود مجوز قانون و بردن انتخابات) نیست. آنانی که امیددارند دکترعبدالله حالا ممکن است از آموزه های زنجیره ای چیزی آموخته باشد، به زودی به محاسبه نا دقیق خویش پی خواهند برد.

واقعیت این است که امریکایی ها این بار در موقعیتی متفاوت از 2014 قرار دارند و  و نصب دو باره دکترغنی، احتمالاً روند جاری را پیچیده تر و پرهزینه تر می کند. آن ها سرگرم چانه زنی دردوحه و درسطح منطقه ای اند. تا آن زمان، زیر ارابۀ موتورغرشناک دکترغنی که قصد دارد با بهره گیری از پول دولتی و قوت های خاص سرکوب، دو باره قدرت را قبضه کند؛ یک «دنده پنج» کلان گذاشته اند تا نه به عقب، بلکه جلو رفته نتواند تا زمانی که سرنوشت سازش با طالب و کشورهای منطقه ای روشن شود. این دنده پنج، تیم ثبات و همگرایی است. بدین ترتیب، تیم دولت ساز از هر زاویه ای که به وضعیت آن نگاه کنیم، چانس ابقای قدرت ندارد. آن ها هنوز در رؤیای شیرین سال 2014 و عصای جادویی جان کیری اند.
از نظر فکری، در 2014 منجمد نشده اند؛ این انجماد پس زمینه ای بیش از صد سال دارد.