-------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

جستجوی این وبلاگ

۱۳۹۸ دی ۱, یکشنبه

اختراع خدای جدید الحاج راشدین از ورای نصوص الهی


یک نمونۀ زنده که یک جامعه چه گونه از برکت این چنین سیاست ورزان، در هر نوبت تاریخی، درقعر فساد و سقوط رها می شود. 





حاجی راشدین از بهره مندان خوان رنگین جهادی و خانواده گی، درمصاحبه با ایران انترنیشنل، هم به نعل می زند؛ هم به میخ. اما دراصل به میخ حفاظت از نعمات دنیایی شخصی خودش پتک زد و مارتول کوبید. خوشبختانه این سند تاریخی هیچ گاه لادرک نمی شود.

هدف ازین صفایی دادن غیرحقیقی، صاف و ساده، انتصاب دو باره به یک کرسی دپلوماتیک است. او گفت:

بزرگ ترین اشتباه درسال 2014 تشکیل حکومت وحدت ملی بود. اصل قانون اساسی و «نص الهی» نقض شد. او سرحلقه های حکومت وحدت ملی- عبدالله و غنی را به «دوخدا» تشبیه کرد که مصداق ضدیت « با نص الهی» می باشند!
( منظورساده اش این بود که دو پادشاه دریک اقلیم نگنجد)

حاجی دپلومات نمی گوید چه نیرویی مافوق خدایان، از کدام ناکرانه پیدا اندرین خرابکده فرود آمد که «دوخدا» را آفرید؟ هرگاه به جای جان کیری، این بار مایک پمئو یک تلفنی بزند و دو خدا را مخالف «نص الهی!» دو باره به آغوش هم بیاندازد؛ آیا ایمان راشدین زایل خواهد شد یا بیخی ازخیر خدایان چشم خواهد پوشید؟

هرگاه دو خدای مفروض، دامان لطف وسخا بگسترانند و یک بار دیگر بساط بخشنده گی چوکی های دپلوماتیک پهن کنند، مساله ایمان راشدین ها آیا کامل تر می شود یا در دام تشکیک، سر به تالاق؟ این ها آفریده شده اند تا به یک خدای زمینی اقتداء کنند؛ ورنه، بدون خدا ( خصوصاً از نسب اشرف غنی) دیگر بود و نبود شان یکی حساب می شود.
 مشارالیه فی الحال تنها به یک خدای حکومت منسوخ وحدت ملی ایمان آورده است؛ خدایی که پنجاه سال پیش در شعبات بانک جهانی تولید شده ووجه تسمیه اش، اشرف غنی است.
 برای الحاج های نوع جدید، دیگراهمیتی ندارد که این خدا، از چهارقل یا الم تره کیف ( کلام الهی) بویی نبرده باشد؛ یا درنماز دو دقیقه ای جنازه، یک دم به رکوع و سجده می رود. یا اگر دستش برسد، مزاراحمدشاه مسعود را با خاک یک سان می کند.  این خدا، نائب یزدان سماوی است؛ چرا که در زمین کرسی می بخشد و این کرسی بخشی از توان «رفیق 35 ساله- دکترعبدالله» بالا است. اشتباه صریح راشدین این است که عبدالله را درزمره خدایان حساب کرده و این حاتم بخشی هم مخالف نص تاریخ ماست.

او مدعی شد که در انتخابات اخیر، به نسبت سه انتخابات قبلی، میزان «تقلب» بسیار پائین بود! حتی آمار فیصدی تقلبات را چنان با طمانینه بر زبان راند که گویی بانک معتبر Save سامانۀ فوق پیشرفته فارسی گپ می زند! نامبرده این نکته را نادیده گرفت که درسه انتخابات گذشته، از 7 تا حدود 11 میلیون نفر آرای خود را به صندوق ها ریختند؛ اما درانتصابات به ظاهر انتخاباتی 2019 سرجمع آرای بالنسبه مورد تایید، کمتر از 2 میلیون بوده. این تناسب را دور زد. این اختراع آماری «پائین» بدین سبب بود. با این حال، «خدا»ی تازه برگزیدۀ ایشان، به «ثبوت»، سه صد هزار رأی از لوح محفوظ غداری تاریخی خویش درکیسه نهان کرده است.
خلق الله، همه روزه، از همه گزارش های رسمی، ثقه وبه ثبوت، هم از لوح محفوظ کمیسیون انتخابات ( وفادار به تک خدای جعل) مطلع می شوند. اظهارات الحاج راشدین به عنوان یک بازرگان به مصلحت می تواند؛ اما