-------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

جستجوی این وبلاگ

۱۳۹۸ بهمن ۹, چهارشنبه

کدام موضع گیری این ها را قبول کنیم؟


اشرف غنی! تو به خواندن این یادداشت ضرورت نداری. سخن برسرآدم های چند چهره است و با سیما و قضاوت انسانی خویش آگاهانه وداع گفته اند.
همان نقابداران سیاه و سفید، درخارج و داخل، که گاه در دفاع از بدعت های ضدملی تو ردیف می شوند؛ گاه، سر زیربرف تجاهل و دوگونه بازی فرو می برند؛ اما راستکاران شان کسانی اند که رأساً و مستقیم، زخم های چرکین کین و نفرت قومی ترا با لذت می لیسند و در دو چهره به میدان نمی آیند. هیچ کسی از داعیه برحق پشتون های پاکستان انکار نمی کند. دفاع از هرحرکت مدنی آن مردمان، وظیفه وجدانی است.
اما روی سخنم با دسته جاتی است که از سرکوب هموطنان خود شان به شعف و شادمانی می افتند. قیافه به ظاهر روشنفکری می گیرند و اکت و ادای مفت در می آورند. نیم صورت خود را سفید و نیم صورت خود را به رنگ نارنجی یا خاکستری درمی آورند تا روشنفکری شان زیر سوال نیاید.
فکر می کنند افکار تیره و تار مزین به «منافع ملی» هم به درد شان می خورند. وقتی تانک هاموی را از روی جوان های زیر چهار راهی زنبق عبور می دادند، حرکت مدنی «جنبش رستاخیز» و خواست بسیار ساده و انسانی آن ها دیو تنفر را درمغز های شان بیدار کرده بود. مرده های جنبش تبسم را تحقیر کردند. به خاطر کشتن حرکت مدنی رستاخیز به یکدیگر تبریکی می دادند؛ مثل آن که یک جبهه بزرگ متشکل از صد ها هزار لشکرپاکستانی یا متجاوزان ایرانی محو و مضمحل شده بود. حالا همان ها برای دفاع از منظور پشتین درکابل مشت تکان می دهند. اما زمان نیاز، در اوج حقارت عقب درب سفارت پاکستان برای گرفتن ویزا به تضرع می افتند.
کدام موضع گیری این ها را قبول کنیم؟