-------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

جستجوی این وبلاگ

۱۳۹۸ بهمن ۲۴, پنجشنبه

«کاهش خشونت» یعنی از سرگیری رسمی جنگ داخلی درافغانستان.


از زمانی که زبانزدِ من درآوردی «کاهش خشونت» در ادبیات معامله بین امریکا وطالبان به رسانه ها راه یافته، ابعاد معانی واحد این دو واژۀ چند منظوره، فقط به شکل یک توهم وقیاس درذهن مردم درگردش است. این دو واژه درعین حال، درعمل می تواند چند کاربردی باشد.
 از نظر این جانب، این خطرناک ترین زبانزدِ شوم در تاریخ جنگ افغانستان است.

 معنی «کاهش خشونت»، یعنی متارکۀ جنگی با نظامیان امریکا و ناتو در افغانستان. این اصطلاح مثل یک چهارراهی است که هرگاه، هرکه بخواهد، هرزمانی اراده کند؛ مجاز به عبور ازین چهار راه است.  درحالتی دیگر، چهار نیروی متخاصم می توانند همزمان درین متقاطع، کله درکله شوند و هیچ راه حلی هم برای پس رفتن نیروهای شاخ به شاخ شده، وجود نداشته باشد.

در شرایطی که ضمانتی برای «قطع آتش» درنظر گرفته نشده، «کاهش خشونت» با یک خیز عمدی یا اتفاقی، تبدیل به «افزایش خشونت» می شود. همین «کاهش خشونت» برای گسترش ناگهانی یا گام به گام فاجعه و جنگ همه برضد همه در سطح داخل، کافی و شافی است. عامل جنگ ( طالبان) به راحتی می تواند از کاهش خشونت به سوی گسترش خشونت بگذرد.
طالب، یک جریان بالفطره تروریستی، شریعت مدار و دارای غلظت تعصبی بسیار بالای قومی است. درشرایطی که همه مسلح اند و انگشت ها روی ماشه، تمرین سیاسی و دیالوگ «ملی» برای یک نیرویی که ازبیرون مدیریت می شود؛ دربهترین حالت یک طنزخونین است.
عقل ساده چنین نتیجه می گیرد: «کاهش خشونت» یعنی از سرگیری رسمی جنگ داخلی درافغانستان.