-------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

جستجوی این وبلاگ

۱۳۹۸ بهمن ۱۳, یکشنبه

مخالفت هند، کارتوافق خلیلزاد با طالبان را مختل کرده است

چطور خلیلزاد با یک جهش به عقب، اطلاع داده که « درمذاکرات با طالبان پیشرفت قابل ملاحظه صورت نگرفته»؟!



درخبرنامۀ ارگ به نقل از دکترخلیلزاد گفته شده که « در مذاکرات با طالبان پیشرفت قابل ملاحظه صورت نگرفته ولی امیدواریم بتوانیم به نتیجه برسیم.» 
علی الظاهر، ازین بندش کار، برای محفل کوچک قوادان در ارگ، یک اندازۀ فضای تنفس دست داده باشد.
اما برگردیم به جریانات پیش ازین، که بحث و مداقه روی نهایی سازی متن پیمان امریکا – طالب که همانا پیمان پاکستان- امریکا است؛  به آخر رسیده بود، حالا چطور خلیلزاد با یک جهش به عقب، اطلاع داده که « درمذاکرات با طالبان پیشرفت قابل ملاحظه صورت نگرفته»؟!
 آیا صورت اصلی ماوقع همین است؟
در زیرنویسی های ناظران خارجی در شبکه اجتماعی حرکت یک سایۀ دیگربه وضوع قابل رؤیت است که مذاکرات مستقیم نماینده گان پاکستان و هند بر سر شرایط پیچیده و متضاد استقرار رهبران طالبان در مرکز پر منازعۀ قدرت در کابل، بن بستی پیش آمده و « پیشرفتی قابل ملاحظه» رونما نشده است. دولت هندوستان ( همان گونه که به اطلاع دولت کابل هم رسانیده شده) در پذیرایی از طالبان درکابل شروط سختی را درمیان گذاشته است که خلع سلاح کامل طالبان و انفکاک طالبان پاکستانی از افغانی و ایجاد ادارۀ فدرالی در مدیریت سیاسی پایدار در افغانستان از مؤلفه های اصلی آن شمرده شده است. بحث روی حدود امنیتی و اقتصادی درشمال و همچنان درغرب افغانستان مطرح است.
نظام امارتی استواربرسلطۀ قومیت درجنوب و شرق افغانستان می تواند امری اختیاری از سوی مردم باشد؛ اما گسترش اجباری چتر «امارت» و شریعت تباری دردیگرساحات کشور، هم درسطح منطقه امری مردود است و هم به معنای اعلام جنگ داخلی است. از همین سبب، بحث مدیریت فدرال مطرح است که هم ثبات مرکزی درکابل ایجاد می کند و هم توازن امنیتی و اقتصادی را در همه ایالات کشور سبب خواهد شد.
درین ارتباط پاکستان که هرگز ازحربه ای طالبان دست بردارنیست، از اختیاری بودن حکومت «امارت» و شریعت راضی نیست. ترس ازین است دموکراسی درشمال وغرب ومناطق مرکزی به دور از یوع «امارت» و شریعت، باعث مهاجرت بخش وسیع مردم از جنوب وشرق به شمال و غرب خواهد شد.
 به نظر می رسد که رأس مذاکرات خلیلزاد با جنرال قمر بجوا و محمود قریشی همین مسایل کلیدی بوده است.